Blog

ఆవకాయ…

ఆమె కి నిద్ర పట్టడం లేదు. ఏదో ఆలోచిస్తూనే ఉంది. పక్కనే ఉన్న భర్త ఆమె ని అడిగాడు “ఏమైంది కాంతం ఆలా దీర్ఘం గా ఆలోచిస్తున్నావు, వంట్లో నలత గా ఉందా” అని. “ఆబ్బె అది ఏమి లేదు” అని చెప్పి విసుగ్గా అటుపక్క తిరిగి పడుకుంది కాంతం. ఏమై ఉంటుందబ్బా అని ఆలోచిస్తూ పక్కనే ఉన్న దోమల మందు టార్టోయ్స్ కేసి చూసాడు….ఒక దోమ భయం లేకుండా చక్రం చుట్టూతా తిరుగుతూ తిరుగుతూ ఉండగా ,భర్త ఫ్లాష్ బ్యాక్ లోకి పొద్దున్న కెళ్ళాడు.
********
అసలే వేసవి కాలం కావడం వలన ,మండే సూర్యుడు “మీ పని పడతా” అన్నట్టు పొద్దున్నే చిట పట లతో పలకరిస్తున్నాడు. బయట “ఆవకాయ కాయ” ఆవకాయ కాయ ” అని అరుస్తున్నట్టు వినిపించింది కాంతానికి. లోపల ఉన్న ఆమె పరుగు పరుగున వచ్చేసింది. బయటకి వచ్చేటప్పటికి “అరటికాయ అరటికాయలు” అంటూ ఒకతను అమ్ముకుంటూ వెళ్తున్నాడు. అయ్యో అరటికాయలా అనుకుంటూ మళ్ళి లోపలికెళ్ళింది.

“ఇదిగో కాంతం” అంటూ పొరుగింటి మంగతాయారు రెండు రోజుల ముందరే పెట్టేసిన ఆవకాయ శాంపిల్ ని చిన్న గిన్నె లో పెట్టి “ఇంకా నువ్వు పెట్టలేదు కదా అని తెచ్చాను రుచి చూసి చెప్పు” అనేసి గిన్నె ని కాంతానికి ఇచ్చేసి ,మంగతాయారు వెళ్ళిపోయింది. కొత్త ఆవకాయ కొత్త ఆవకాయ అంటూ తెగ మురిసిపొయినా, ఇంకా తను ఆవకాయ పెట్టలేదని కాంతానికి కొంచం బెంగుంది.

సాయంత్రం అయ్యింది. రాత్రి డిన్నర్ లో భర్త కి పొరిగింటి కొత్త ఆవకాయ వేసింది. ఆ కొత్త ఆవకాయ బావుంది బావుంది అని అన్నాడు కానీ, ఆవకాయ కాయ గురించి కానీ, మనింట్లో ఎప్పడు పెడదాం అని భర్త అనకపోవడం తో అప్పట్నుంచి భర్త తో అలిగింది.

సడన్ గా ఫ్లాష్ బ్యాక్ లో నుంచి బయటికి వచ్చాడు భర్త. ఓహ్ మనం కూడా ఆవకాయ పెట్టాలి కదా అంటూ దోమల్ని కొట్టుకుంటూ వాలాడు మంచం మీద . గది లో మూల పిల్ల దోమలు టార్టోయ్స్ చుట్టూ తిరుగుతూ అరుస్తూ ఆడుకుంటున్నాయి.

********
కొన్ని రోజుల తర్వాత

లోపల పెరట్లో నుంచి ఇంటిలోకి, అటూ ఇటూ చాలా హడావిడిగా తిరిగేస్తోంది కాంతం. పెరట్లో ఆరేసిన ఎండు మిరపకాయలు “మేము తయారు” అన్నట్టుగా ఎండలో ఎండుతున్నాయి. పక్కనే రోలు “నేను కూడా రెడీ మిమ్మల్ని దంచడానికి” అన్నట్లు ఎండు మిరపకాల వైపున , పక్కనే ఉన్న మాడుగుల ఆవాల వైపున, అటుపక్క నున్న రాళ్ల ఉప్పు వైపుకి ఉరిమి ఉరిమి చూస్తోంది.

ఇంకో పక్క న కాంతం ఇవన్నీ దంచే వాళ్ళని చక్కగా చూసుకుంటోంది. ఎండలో అలిసి సొలిసి పోకుండా ఎప్పటికప్పుడు పంచదార నీళ్లు ఇస్తోంది. అడిగిన వాళ్ళకి టీ కాస్తూ ఇటు అటు తిరుగుతోంది.

సువర్ణ రేఖ మామిడికాయ కూడా ఒక పక్క రాసులుగా పడి ఉన్నాయి.కొంతమంది ఆ కాయల్ని తడి గుడ్డతో తుడిచేస్తున్నారు. ఇంకో ఇద్దరు కత్తి పీటలేసుకుని కూర్చుని ఉన్నారు. తుడిచిన కాయల్ని ఒకొక్కటే తరుగుతున్నారు, వెంటనే తరిగిన కాయ లో ని జీడీ తీసి పడేస్తున్నారు. ఇల్లంతా హడావిడి గా ఉంది, అందరూ కబుర్లు చెప్పుకుంటూ పని చేస్తున్నారు. ఇదంతా చేయిస్తున్న కాంతం లో ఒకటే ఆనందం ఆవకాయ రెడీ అయిపోతోంది. ఎంచక్కా చుట్టూ పక్కలోళ్ళకి, పిల్లలకి, కొత్త ఆవకాయ పంచేయచ్చు అని సంబరం గా ఉంది.

గుండలు, మామిడికాయ ముక్క చక్కగా రెడీ గా ఉన్నాయి. నూనె కూడా నేను సైతం అన్నట్టు చూస్తోంది. కలిపిన కొత్త ఆవకాయ అంతా మా దగ్గరే భద్రం అన్నట్టుగా గా పింగాణీ జాడీ లు ముద్దుగా ముస్తాబయ్యి ఉన్నాయి. ఒక జాడీ తర్వాత ఇంకో జాడీ అలాగా మొత్తానికి మూడు నాలుగు జాడీల్లో కొంత మాములు ఆవకాయ, మరో చిన్న జాడీల్లో ఉల్లి ఆవకాయ పెట్టేసి , ఆ జాడీలకి గుడ్డ కట్టేసి , పైన ఆ జాడీ మూత బిగించేసి హమ్మయ్య మొత్తానికి మనింట్లో ఆవకాయ అయిపోయిందోచ్ అని ఒకింత గర్వం తో ఉంది కాంతం.
****
“ఇదిగో మంగతాయారు, మా కొత్త ఆవకాయ కూడా రుచి చూడు” అనేసి గిన్నె లో పెట్టిన కొత్త ఆవకాయ ని అందించింది కాంతం. “కాయ సువర్ణ రేఖ లా ఉందే” అని ఆవకాయ కాయ ని చూసి అంది మంగతాయారు. “అవును ఆవాలు కూడా మాడుగుల ఆవాలె” అనేసి కొంచం గర్వం గా ఫీల్ అయ్యి అక్కడనుంచి ఇంటికెళ్లింది. కూతురికి, కొడుకులకి ఇంక సర్దడానికి.

“మీ ఇంట్లో ఆవకాయ అయ్యిందా” అనే ప్రశ్న రాకుండా అడిగిన అడగని వాళ్లందరికీ సాంపిల్స్ ఇచ్చేసి ఆవకాయ పెట్టేశామన్న సంతోషం లో ఉంది కాంతం.
*****
కొన్ని రోజుల తరువాత ఇంకో ఇంట్లో :

“ఏమోయ్ ! భార్యా మణి! కొత్త ఆవకాయ పెట్టాలంటావా…ఇరుగు పొరుగు వాళ్ళ ఇచ్చిన సాంపిల్స్ తో ఈ ఏడు ని పంపించేద్దామా అని మాటలు వినిపిస్తున్నాయి ఇంకో ఇంట్లో…

రెండు రోజుల తర్వాత

లోపల పెరట్లో నుంచి ఇంటిలోకి, అటూ ఇటూ చాలా హడావిడిగా తిరిగేస్తోంది ఆ ఇల్లాలు. పెరట్లో ఆరేసిన ఎండు మిరపకాయలు “మేము తయారు” అన్నట్టుగా ఎండలో ఎండుతున్నాయి. పక్కనే రోలు “నేను కూడా రెడీ మిమ్మల్ని దంచడానికి” అన్నట్లు ఎండు మిరపకాల వైపున , పక్కనే ఉన్న మాడుగుల ఆవాల వైపున, అటుపక్క నున్న రాళ్ల ఉప్పు వైపుకి ఉరిమి ఉరిమి చూస్తోంది..
*************************************
ప్రసాద్ ఓరుగంటి

Note: కథ లో పాత్రలు, పాత్రధారులు కల్పితం. ఎవర్నీ ఉద్దేశించినది కాదు.

 

పేపర్ పాపారావు

అరుగు మీద కూర్చుని, గ్యాంగ్ తో పేకాట ఆడుతున్నాడు పాపారావు. ఆ అరుగుమీద రెండు మూడు తెలుగు న్యూస్ పేపర్ లు “తెగ చదివేసి, దాంట్లో సారాన్ని పీల్చేసినట్టుగా” నలిగి పోయి పడి ఉన్నాయి. పేకాట మధ్యలో ప్రాంతీయ వార్తలనుంచి, పారిస్ వార్తల దాకా, “కోటి పల్లి నుంచి కాలిఫోర్నియా దాకా” తాను పేపర్ లో చదివేసి, పీల్చేసినవి అక్కడ పేకాట ఆడుతున్న వాళ్లతో ఊదేస్తున్నాడు పాపారావు.

“యాండీ పాపారావు గారు, మీరు భలే చెప్తున్నారండి ఇన్ని విషయాలు. అసలు మీరిక్కడ ఉండాల్సినవాళ్లు కాదు. ఎక్కడో అమెరికానో, లండన్ లోనో ఉండాలండి” అంటూ ముక్క తీసుకుంటూ ముక్కు ఎగరేస్తూ అంటున్నాడు పేరయ్య. “ఎహె అమెరికా లో ఏముంది రా , “అక్కడికెళ్లిన వాళ్ళని తిరిగి పంపించేత్తారుట”, అంటూ పగలబడి నవ్వుతున్నాడు పాపారావు. “అవునండీ, పాపారావు గారు, నాకు తెల్వక అడుగుతున్నా! మీరెప్పుడైనా అమెరికా కి ఎల్లారా” అని పక్కూరినుంచి వచ్చి మరీ పేకాట ఆడుతున్న పుల్లయ్య ఆత్రుత గా ప్రశ్న వేసాడు పాపారావు ని. “ఆబ్బెబె . ఛ.. ఛ. అలాంటి చోట్ల కి నేను వెళ్ళను, నాకు అక్కడ పనేంటి” అని పెద్ద పాట్రియాట్ లాగ పళ్ళు బయటెట్టి సమాధానం ఇచ్చాడు పాపారావు.

****

“ఏరా భూషణం, విన్నావా ! ఆ పక్క వీధి వాళ్ళు , అమెరికా నుంచి మొత్తం బెటాలియన్ అంతా దిగిపోయారంట” అని పాపారావు ముక్కు మీద కి జారుతున్న కళ్ళ జోడుతో పేపర్ చదువుతూ అంటున్నాడు పక్కోడి తో. “కాదండి, పండగ కదా అని మొత్తం ఫామిలీ తో వచ్చేరుట” అని రిప్లై ఇచ్చాడు ఆ పక్కోడు. “నీకు తెలియదు రా” అంటూ తుండు గుడ్డేసుకుని పెరట్లో కి వెళ్ళాడు పాపారావు.

ఆ అమెరికా నుంచి వచ్చిన కుర్రాళ్ళు, అందరిటికి వెళ్లి పలకరిస్తున్నారు. అందరూ ఆప్యాయం గా తిరిగి పలకరిస్తున్నారు. ఆ కుర్రాళ్ళు , పేకాట ఆడుతున్న జనాల దగ్గెరకొచ్చి పలకరించారు. వీళ్ళని చూసిన పాపారావు, “ఏమయ్యా, మీరు వచ్చారా, ఆల్లు పంపించేసారా” అంటూ ఎటకారపు నవ్వుతో పలకరించాడు.

****

రోజులు గడుస్తున్నాయి. పాపారావు కొడుకు పరమేష్ కి అనుకోకుండా ఫారిన్ పిలుపు వచ్చింది.మూటా ముళ్ళు సర్దుకుని అమెరికా కి వెళ్ళాడు. కొన్ని నెలలు తరువాత వాళ్ళ నాన్న ని కూడా అమెరికా కి రమ్మని ఫోన్ చేసి చెప్పాడు.

పాపారావు గారు, మీ ఎబ్బాయి అమెరికా ఎల్లాడు ట కదా, మీరు ఎల్తారా “అని ఒకడు పేకాటలో ముక్కేస్తూ ఎటకారం గా అడిగాడు. “అవును రా, ఇక్కడేముంది అంతా అక్కడే. ఏది కనిపెట్టిన వాళ్లే కనిపెట్టాలి” అని అప్పుడే ప్లేట్ మార్చి ముక్కేయమన్నాడు పక్కూరి పుల్లయ్యని. పుల్లయ్య ముక్కేస్తూ ముక్కున వేలేసుకున్నాడు పాపారావు మాటలు విని..

పాపారావు మొత్తానికి వీసా ఇంటర్వ్యూ కి వెళ్ళాడు. కాన్సులేట్ వాళ్ళు వేసిన ప్రశ్నల కి తడబడి, తింగర సమాధానాలు చెప్పడం తో, మొహం మీద ఏమి అనలేక నవ్వుతూ వీసా రిజెక్ట్ చేసి, వాళ్ళు కసి అలాగా తీర్చుకున్నారు. తరువాత కొడుకు, పాపారావు చేత ఇంటర్వ్యూ ప్రాక్టీస్ చేయించి , చివరాఖరికి పాస్పోర్ట్ మీద అమెరికా స్టాంప్ ఏయించుకున్నాడు.

****

పాపారావు అమెరికా వెళ్లి ఆరు నెలలు తరువాత తిరిగి వచ్చాడు. పేకాట ఫ్రెండ్స్ అంతా ఆనందం గా ఉన్నారు. పాపారావు అమెరికా నుంచి వచ్చాడని. “యాండీ పాపారావు గారు, ఎలా జరిగింది మీ అమెరికా ట్రిప్ ” అని ముక్కలు పంచుతూ ఒకడు అడుగుతున్నాడు. “ఛీ ఎదవ దోమలు, అంటూ దోమని కొడుతూ “అక్కడైతేనా” అని, దూరం గా వినిపిస్తున్న బైక్ హార్న్ లని విని “ఈళ్ళు మారరు రా బాబు, ఉత్తుత్తునే హార్న్ లు వేస్తారు, “అక్కడైతేనా” అని చెవులు మూసుకుంటూ, ఆ.. ఏమి అడుగుతున్నావు అని ప్రశ్న అడిగినోన్ని తిరిగి ప్రశ్న వేసాడు. .

ఇది చూస్తున్న పేకాట జనాలు బిత్తర పోయి “ఈడింతే…ఈడు మారడు” అనుకుని పేక ముక్కలతో పారిపోయారు. పాపారావు యధావిధి గా పేపర్ లో మునిగిపోయాడు.
***********************

(నోట్: ఇది కేవలం కల్పిత కథ. పాత్రలు, పాత్రధారులు కూడా కల్పితం. ఎవరినీ ఉద్దేశించినది కాదు.)

*************
ప్రసాద్ ఓరుగంటి

నవంబర్’ 96

“బంగాళా ఖాతం లో  రెండు రోజుల కిందట పట్టిన వాయుగుండం అది తుఫాను గా మారి ఈ రోజు తీరం దాటే అవకాశం ఉంది.దీని ప్రభావం వలన వచ్చే రెండు రోజుల్లో భారీ నుంచి అతి భారీ గా వర్షాలు పడచ్చు” అని  రేడియో లో వస్తోంది.

“ఏరా సోమేశమ్!  మన పంటలు ఒబ్బిడవుతాయా అంటావా ఈసారి” అని రేడియో వింటూ అడుగుతున్నాడు లింగయ్య . “ఎహె ఇవన్నీ మాములు వర్షాలే, ఆల్లు అలాగే చెప్తారు” అని చుట్ట వెలిగించడానికి, అగ్గి పెట్టి గురుంచి చొక్కా జేబు ని తడుముకుంటున్నాడు సోమేశమ్! .
*****
“అమ్మా! కాలేజీ కెళ్తున్నా” అని బాగ్ లో బుక్స్ వేసుకుని చెప్తోంది ఒక అమ్మాయి వాళ్ళ అమ్మ కి .. “ఆ సరే , బస్సు పాసు పట్టుకెళ్ళు. ఏదో వాన వచ్చేలా ఉంది.జాగ్రత్త గా వెళ్లి వచ్చేతల్లి” అంటూ ఆ తల్లి కూతురికి చెప్తోంది. “ఆ.. అలాగే” అంటూ తన ఫ్రెండ్స్ తో  బస్సు ఎక్కడానికి రోడ్డు దగ్గెర కొచ్చింది ఆ అమ్మాయి.
****
“ఏరా యెంత సేపురా, కాలేజీ కెళ్ళి అక్కడనుంచి మాట్నీ కి ‘భారతీయుడు’ సినిమా కి వెళ్లి వచ్చేద్దాం” అంటూ తన ఫ్రెండ్ రమణ ని త్వరగా తయారవ్వమని రావు తొందర పెడుతున్నాడు. “ఎహె ఇప్పటికే అది రెండు సార్లు చూసాం, ‘నిన్నే పెళ్లాడతా’ సినిమా కి  ఇంకో సారి వెళ్ళొచ్చేచు ” అంటూ రెడీ అవుతున్నాడు బస్సు మీద కాలేజీ కి వెళ్ళడానికి రమణ.
****
“ఈ వారం ఇంకా కొబ్బరి కాయ దింపు తీయించలేదు. రేడియో లో వర్షాలు అని అంటున్నాడు. మళ్ళి ఇంకో వారం ఆగితే కానీ కుదరదేమో” అని మాణిక్యం కాఫీ హోటల్ లో  టీ  తాగుతూ అప్పుడే వేసిన బజ్జి కేసి చూస్తూ అంటున్నాడు పరమేశం.”పర్లేదు లెండి. వర్షాలు యెంత, రెండు రోజుల్లో తగ్గిపోతాయి, మీ చెట్లేమీ పడి పోవులెండి. ఎన్ని చూసాం ఇలాంటివి.  మళ్ళి వత్తా” అని అనేసి సైకిల్ మీద తుర్రున వెళ్ళాడు కొబ్బరి దింపులు తీసే కోటయ్య. “నీ చుట్టూ తిరగ లేక చత్తున్నా, సరే లే ఇంకో వారం లో కనపడతావు గా అప్పుడే తీయిత్త,
“ఇదిగో మాణిక్యం  టీ డబ్బులు” అంటూ మాణిక్యానికి ఇవ్వడానికి లేచాడు పరమేశం.
****
“సంద్రం లోకి ఇయ్యాల ఏళ్ళొద్దు మావా నువ్వు . ఆకాశం సూత్తుంటే ఏదో పెద్ద ఇపత్తు వచ్చే లా ఉంది. ఇయ్యాల వెళ్లకపోతే పర్లేదు. ఇంట్లో నే ఉండు మావా” అంటూ రెండేళ్ల పిల్లాడికి అన్నం పెడుతూ చెప్తోంది ఒక ఇల్లాలు. ఆ పక్కనే గుడ్డ ఉయ్యాలలో పసి బిడ్డ నిద్ర పోతోంది. “ఎహె ఇయన్నీ మాములే కదే, ఇలాంటివి ఎన్ని చూసాం, పర్లేదు లే కానీ నేను ఎల్లొత్తా” అంటూ చేపల వల తీసుకుని, తన వాళ్ళ తో సముద్రం లో కి వెళ్ళాడు చేపల్ని పట్టుకోవడానికి చంద్రన్న.
****
అప్పటికే మసిబారిన లాంతరు చిమ్నీ ని కడిగేసి, దాంట్లో కిరసనాయిలు పోసి ఉంచింది. చీకటైన వెంటనే లాంతర్ ని వెలిగిద్దామని పాపాయి. “ఏమండీ! వచ్చేయండి అన్నానికి, అన్నీ సర్దేశాను. ఈ కర్రెంట్ ఎప్పుడు వస్తుందో ఏమిటో , ఈ వానని చూస్తే కర్రెంట్ రెండు రోజులదాకా వచ్చేటట్టు లేదు. ఈ వానలు తగ్గాక మన పెంకులు నేయించాలండి. వర్షం ఇలాగె పడితే, మన ఇంట్లో కూడా పడి పోయేలా వుంది” అంది పాపాయి. “అలాగే చేద్దాం ఈ వాన తగ్గనీ, ఇప్పటికిప్పుడే పెంకులేమీ ఎగిరిపోవు కదా ఈ వానకి ఇలాంటి వి ఎన్ని చూసాం, ఆ కొంచం కూరేయి” అని  అన్నం తింటున్న నాగేశ్వర రావు భార్య తో అంటున్నాడు.
***
నల్లటి మేఘాలు ఊళ్ళని మింగేసేలా ఉరుమి ఉరుమి చూస్తున్నాయి. వాన జోరందుకుంది.రోడ్లన్నీ నిర్మానుష్యం గా ఉన్నాయి. కుక్కలు బెరుకు బెరుకు గా వెళ్లి దాక్కుంటున్నాయి. పక్షులు కూడా పెందరాళే వెళ్ళిపోయి, చెట్ల పైన
కట్టుకున్న గూట్లో కి వెళ్లి, తెల్లారిన తరువాత మళ్ళి రావచ్చు ,  అనుకుని గూట్లో, రెక్కల దుప్పటేసుకుని బజ్జున్నాయి.

ఎక్కడో రేడియో లోని వార్తలు, గాలి కి కొట్టుకొచ్చిన్నట్టుగా సగం సగం వినపడుతున్నాయి. మెల్ల మెల్ల గా గాలి ఊపందుకుంది.“ఇప్పడి దాకా కురిసి కురిసి అలసిపోయి ఉన్నావు. ఇప్పుడు నేను  అందుకుంటాను” అనేసి వర్షానికి గాలి తోడయ్యింది.

గంటకి సుమారు 145 కిలోమీటర్ లనుంచి 215 కిలోమీటర్ ల వేగం తో వీచే గాలులకి ఊళ్లన్నీ అతలాకుతలం అవుతున్నాయి. భీకర మైన శబ్దం వస్తోంది. పెద్ద పెద్ద చెట్లన్నీ పెళ పెళ మని కింద పడుతున్నాయి. భయంకరమైన గాలికి కొబ్బరి చెట్లు సైతం మేమూ తట్టు కోలేము అంటూ నేల కి ఒరుగుతున్నాయి. ఒక చెట్టు కాదు, వంద కాదు..వేల చెట్లు నేల కొరుగుతున్నాయి. “ఎప్పటి నుంచో చెట్లే మాకు మేడలు” అని గూళ్ళు కట్టుకున్న పక్షులు విల విల లాడుతున్నాయి.

ఇంటి పై కప్పులు లేస్తున్నాయి. ఇంట్లో ఉన్న జనాలు హహకారాలు పెడుతూ పిల్లా, పాపలతో బిక్కు బిక్కు మని ఓ మూల దాక్కుంటున్నారు. పూరి గుడిసెలు,వాటిలో ఉండే  ప్రాణాలు కూడా పూర్తిగా గాలి లో కలిసి పోతున్నాయి.
కరెంటు స్తంభాలు, తీగలు ఎక్కడికక్కడే పడిపోతున్నాయి.

ఊరికి తిరిగెల్తున్న బస్సులు ఎక్కడిక్కకడ ఆగిపోయాయి. బస్సు లో పొద్దున్న కాలేజీ కెళ్ళి, తిరిగి వచ్చే పిల్లలు అంతా బస్సు లో నే చిక్కుకుపోయారు.బయట చిమ్మ చీకటి. ఒకొక్క చెట్టు , కళ్ళ ముందరే పెళ పెళ మని విరుగుతున్నాయి. విరుగుతున్న చెట్లు బస్సు మీద పడి బస్సు అద్దాలు పగులుతున్నాయి. బస్సు దిగి పరిగెత్తుకుని బయటకి వెళదామని బస్సు లో ఉన్న రమణ, రావు ల తో పాటు మరొకొందరు దిగారు. బయట వీస్తున్న ప్రచండ వేగానికి కొందరు చెల్లా చెదురయ్యారు. మరికొందరు ప్రాణ భీతి తో బస్సు ఎక్కేసి ఆయాస
పడుతున్నారు.
***********

మరుసటి రోజు ఉదయం  7 గంటలు.

సూర్యుడు యధా విధి గా వచ్చేసాడు. ఎండ పెళ్ళు మని కాస్తోంది. ఆకాశానికి ఏమి తెలియనట్టు గా చాలా నిర్మలం గా వుంది. ఊళ్లన్నీ ఎక్కడా నీడ లేని ఎడారి లా కనిపిస్తున్నాయి . చెట్లన్నీ పడిపోయి బస్సు ల ముందర ధర్నా చేస్తున్నట్టు గా ఉండడం తో , ముందర రోజు ఉదయం కాలేజ్ కి వెళ్లిన కొంత మంది పిల్లలు, బస్సు లోని ప్రయాణికులు  నడుచుకుంటూ, నీరసం గా వాళ్ళ వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్తున్నారు.

సముద్రం లో కెళ్లిన 1000  మంది జాడ తెలియలేదు.కొన్ని వేల పశువులు, కోళ్లు విగత జీవులై ,చెల్లా చెదురయ్యి ఉన్నాయి..కొన్ని వేల ఎకరాలు నాశన మయ్యాయి. కొబ్బరి చెట్లన్నీ వడి తిరిగి పడి పోయి ఉన్నాయి.కొబ్బరికాయలు గుట్టలు గుట్టలు గా పడిపోయినవి కొన్ని, మరికొన్ని భయంకరమైన  గాలికి,చెట్టు మీద నుంచే విడిపోయి చుట్టుపక్కల ఇళ్ల మీద పడి ఇంటి పెంకుల్ని, గుడిసెల్ని, రేకు ఇళ్ల ని విధ్వంసం చేసినట్టు గా కనిపిస్తోంది.

గాలికి చాలా మంది ఇంటి పెంకులు ఎగిరిపోయాయి. వీధులన్నీ పెంకులు తో, కొబ్బరాకులతో రోడ్డు వేసినట్టుగా ఉన్నాయి. పడి పోయిన కర్రెంట్ తీగల మీద, తడిసిన బట్టలు ఆరేసుకుంటున్నారు.

నెల రోజుల తరువాత:

“ఏరా! కోటయ్య! ఇప్పట్లో కొబ్బరి తోటకెళ్ళే పని నీకు ఉండదు, నాకు ఉండదు” అని లోపల దుఃఖం తో  నెమ్మది గా అంటున్నాడు పరమేశం. “ఆయ్ అవునండి” అంటూ కోటయ్య ఏడుపు ఆపలేక పైకే ఏడుస్తున్నాడు.

“కరెంటు దీపాన్ని చూసి నెల రోజులయ్యింది” అని నెమ్మదిగా అంటోంది పాపాయి మళ్ళి లాంతర్ చిమ్నీ ని తుడుస్తూ తన భర్త తో, “అవునే, మొత్తానికి కరెంటు ఇవ్వాలో, రేపో వచ్చేస్తుంది అని  అంటున్నారు” అని భర్త , గది లోపల నుంచే ఆకాశం లో తెల్లటి మబ్బులని చూస్తూ చెప్తున్నాడు.

చేపలకని సముద్రం లో కెళ్ళి, మళ్ళి తిరిగి రాలేకపోయిన చంద్రన్న గురుంచి ,సముద్రం వైపు దిగులుగా చూస్తూ, తన పిల్లల తల నిమురుతోంది చంద్రన్న భార్య. దూరం గా సముద్రం లో కెరటాలు మాత్రం ప్రశాంతం గా తీరానికి వస్తూ వెళ్తున్నాయి .

సంవత్సరం తరువాత

“బంగాళా ఖాతం లో  రెండు రోజుల కిందట పట్టిన వాయుగుండం అది తుఫాను గా మారి ఈ రోజు తీరం దాటే అవకాశం ఉంది.దీని ప్రభావం వలన వచ్చే రెండు రోజుల్లో భారీ నుంచి అతి భారీ గా వర్షాలు పడచ్చు” అని  రేడియో లో వస్తోంది.

ఇది విని సోమేశమ్, లింగయ్య లు  ఒకరి ముఖాల ఒక వైపు చూసుకుని నవ్వుకుంటున్నారు.

************************************
ప్రసాద్ ఓరుగంటి

Note: కథ లోని లో పాత్రలు, పాత్రధారులు కల్పితం. ఎవర్నీ ఉద్దేశించినది కాదు.

భోగి మంటలు

పండక్కి కొన్ని రోజుల ముందర….

మాలచ్చమ్మ చేసిన గో పిడకలు గోడలు మీద ఆరుతున్నాయి.ఒక కుర్రాడు పరిగెత్తుకుంటూ, ఆయాసపడుతూ వచ్చి ” భోగి దండలు తయారయ్యాయా అని ఆత్రుత గా అడిగాడు. “ఇంకా లేదు, ఆరిన తరువాత దండలు గుచ్చి పంపిచేత్తా” అని కొంచం విసుక్కుని ఆవు దూడకి గడ్డి వేయడానికి వెళ్ళింది మాలచ్చమ్మ.

పోస్ట్ మాన్ సైకిల్ మీద వెళ్తూ, ఉత్తరాలు ఇస్తున్నాడు. ఉత్తరాల చదివిన వాళ్ళు ఎంతో ఆనందం గా ఉన్నారు. కూతురు అల్లుడు వస్తున్నారని కొంతమంది,అబ్బాయిలు వస్తున్నారని కొంతమంది, చుట్టాలొస్తున్నారని ఇంకొకలు. ఇలాగ మొత్తానికి ఎప్పడు ఎప్పడు వస్తారా అని ఊరంతా ముగ్గేసి, ముస్తాబయ్యి ఎదురు చూస్తోంది. ప్రతీ ఇంటి వంటిల్లు పిండి వంటల ఘుమ ఘుమలు తో , ప్రతీ మనసూ, వచ్చే వాళ్ళ గురుంచి ఎదురు చూపులతో ఆహ్వానం పలకాలని తొందరపడుతోంది.

రెండో వీధి కట్లమ్మ గుడిదగ్గెర, పెద్ద సమావేశం జరుగుతోంది. ఎక్కడనుంచి భోగి మంటలకి దుంగల్ని తెచ్చుకోవాలి అని ఒకడు చెప్తున్నాడు. మిగతా వాళ్ళు అంతా వింటున్నారు. ఇంకోడు, “ఎలాగైనా పక్క వీధి మంట కన్నా మనది పెద్దగా ఉండాలి ఈసారి” అని నొక్కి వక్కాణించాడు. ఈ మాటకి అక్కడున్న కుర్రాళ్ళో ఉత్సాహం ఎక్కువైంది. సరే అంటే సరే అనేసుకున్నారు. వీళ్ళ అందరిదీ ఒకటే ఆశ, అదే జ్యాస, తీసుకుంటున్న శ్వాస కూడా అదే “మనదే పెద్ద భోగి మంట అవ్వాలి, అని “. దుంగల్ని తేవడానికి ధునియా ని దున్నేయడాన్కి సిద్ధం గా ఉన్నారు వీళ్లంతా.

చిన్న చిన్న పిల్లలు ఇంటింటి కి తిరుగుతూ “డొక్క ఏయమ్మ , డోలు ఏయమ్మ, ఏసినోళ్లకి పుణ్యం, ఏయనోళ్ళకి పాపం” అంటూ భోగి మంటలకి కొబ్బరి డొక్కలని, చిన్న చిన్న కర్రల్ని పోగు చేసుకుంటున్నారు. మనకెందుకు లే పాపం అనుకుని పెరట్లో కెళ్ళి డొక్కల్ని, కమ్మల్ని తీసి పిల్లలకి ఇస్తున్నాడు రాంకిష్ణ.

భోగి రోజు తెల్లవారు జామున :

ఊరంతా పొగమంచు కప్పేసి ఉంది. దుప్పట్లో ముసిగేసి పడుకున్న కుర్రాళ్ళు అంతా ఒక్క ఉదుటున లేచి కూర్చున్నారు. ఒకొక్కలే కట్లమ్మ గుడి దగ్గెర కి వస్తున్నారు. ఇంకా లేవనివాళ్ళని ఇంటి తలుపులు కొట్టి మరీ లేపుతున్నారు. శరభయ్య ఇంట్లో ,కొన్ని రోజుల ముందరే జాగ్రత్త గా దాచుకున్న దుంగల్ని, ఒకొక్కటే ఆయాసపడుతూ తీసుకు వచ్చారు. దుంగల్ని సరిగా పేర్చి, కిరసనాయిలు తెమ్మని కృష్ణ కి చెప్పారు. కృష్ణ కళ్ళు నలుపుకుంటూ , కిరసనాయిలు తెచ్చి పక్కనే ఉన్న కొబ్బరి డొక్కలని, దుంగల మీద పెట్టాడు. మండుతున్న డొక్కల్ని దుంగల్లో పడేసారు. అక్కడున్న కుర్రాళ్ళ కళ్ళలో భోగి మంటల వెలుగులు ప్రస్ఫుటం గా కనిపిస్తున్నాయి.

తెల్లవారు తోంది. హరి దాసు గజ్జెల చప్పుడు దూరం గా వినిపిస్తోంది. సైకిల్ మీద నుంచి వెళ్తూ “పనస పొట్టు.. పనస పొట్టు” అంటూ ఎవడో అరుస్తున్నాడు. సైకిల్ కి పాల బిందులు కట్టుకుని పాలు పోస్తున్నాడు ఒకడు. మాలచ్చమ్మ తయారుచేసిన భోగి దండల్ని , పట్టుకుని ,పిల్లలు ఒకొక్కలే వస్తున్నారు ఈ భోగి మంట లో వేయడానికి.

అప్పటికే అక్కడకొచ్చి, మంట మీద చేతులు చాపి వెచ్చ పెట్టుకుంటున్న కోఠిగాడు , పిల్లలని చూసి, “ఇదిగో మంట చుట్టూ మూడు సార్లు తిరిగి దండం పెట్టి దండల్ని వేయండి” అని అన్నాడు. ఈ లోపులో మధ్యలో మంటల్లో కాలుతున్న దుంగ ని చూసి “ఇది మా పెరట్లో వుండే మడత మంచం లా ఉందే” అనేసి ఉందో, లేదో చూసుకోడానికి ఇంటికి పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్ళాడు కోఠి. ఇదే సమయమనుకుని అక్కడున్న కుర్రాళ్ళు మిగతా భోగీ మంటలు చూద్దామని, మెల్ల గా జారుకున్నారు అక్కడనుంచి.

దూరం గా వీధి చివర చిన్న హడావిడి మొదలయ్యింది. అప్పుడే డొక్కల్ని పేర్చి మంట వెలిగిస్తున్నారు అక్కడున్న పెద్దలు. ఆ మంట చూద్దామా అని ఒకడు అడిగాడు. “ఎహె అది డొక్కల మంట రా, దుంగల మంట కాదు” అని అనేశాడు ఇంకోడు.”పక్క వీధి కెళ్దాం అసలు ఆ పెద్ద మంట ఎలా ఉందో చూద్దాం” అని అన్నాడు ఇంకో కుర్రాడు. మొత్తానికి ఈ వీధి కుర్రాళ్ళు పక్క వీధి కెళ్లారు అక్కడున్న భోగి మంట ఎలా ఉందో చూడటానికి.

వెళ్తూ వెళ్తూ తూము దగ్గరున్న ఇంకో చిన్న భోగి మంట దగ్గెర ఆగారు.అప్పటికే అక్కడ ఇద్దరు ముగ్గురు కూర్చుని చేయి చాపి చలి కాచుకుంటున్నారు. దూరం గా పెద్ద మంట కనపడటం తో అక్కడనుంచి ఒక్క ఉదుటున పరిగెత్తుకుంటూ అక్కడికి వెళ్లారు.

ఆ పెద్ద మంట లో దుంగలు చాలానే ఉన్నాయి. కానీ అప్పటికే సగం కాలి పోయి ఉన్నాయి.”దుంగలన్నీ రాత్రే పేర్చేసాము తెల్లారేక అంటిద్దామని .ఈలోపులో నాగన్న చుట్ట తాగటానికి అని అర్ధ రాత్రి లేచి , దుంగల్ని అంటించేసి పడుకున్నాడు. తెల్లారయ్యేటప్పటుకీ సగం దుంగలు కాలిపోయినాయి” అనేసి ఆ వీధి లో ఉన్న రవి గాడు చేతులు కాచుకుంటూ వాపోయాడు. అయినా ఆ భోగీ మంట బ్రహ్మాండం గా వెలుగుతోంది.

నెల ముందరే తీసుకున్న షర్ట్, ప్యాంటు క్లాత్ లని, శ్రీకాంత్ టైలర్ కి ఇచ్చి “ఇదిగో శ్రీకాంతు! పండక్కి ముందరే ఇచ్చేయాలి” అని ఆది తీసుకుంటున్నప్పుడు వాడి చేత ఒట్టేయించుకున్నారు.సరిగా పండగ సమయానికి బట్టలు వచ్చేయడం తో ఒకింత గర్వం గా షర్ట్ కాలర్ కి, ప్యాంటు కి అటు ఇటు కూడా పసుపెట్టి, రకరకాల రంగులతో కొత్త బట్టలు వేసుకుని , ఊరిని కొత్త లోకానికి తీసికెళ్తున్నారు.

“ఏరా! పండక్కి సినిమా లు వచ్చాయి కదా! ఎల్దామా” అని గోపి అడిగాడు బుజ్జిని . “సినిమా తరువాత వెళ్లచ్చు కానీ క్రికెట్ మ్యాచ్ పురమాయించావా” అని గోపిని అడిగాడు బుజ్జి . “ఇదిగో ఇప్పుడే సైకిల్ మీద వెళ్ళేసి, మ్యాచ్ పురమాయించి వచ్చేత్తా. ఈ లోపులో టీం కి 11 మంది ని పోగు చేసి ఉంచు” అనేసి సైకిల్ మీద తుర్రుమని వెళ్ళాడు.

పండక్కి బస్సు లు రష్ గా ఉంటాయి కాబట్టి , బస్సు దొరికితే, ఒకేసారి మార్నింగ్ షో, మాట్నీ షో లు చూసేసి వచ్చేస్తున్నారు ఫామిలీస్ తో కొంత మంది.

ఇంకో పక్క, ఆడవాళ్ళూ కూడా పండక్కి కొనుకున్న చీరలు కట్టుకుని, పక్కవీధిలో భోగీ పళ్ళు పేరంటానికి వెళ్తున్నారు.”అమ్మా అమ్మా నేనూ వస్తా” అంటూ వాళ్ళ పిల్లలు కూడా వాళ్ళ అమ్మలతో వెళ్తున్నారు.

ఊరికి వచ్చిన అల్లుళ్ళు, కొత్త బట్టలు కట్టుకుని, టక్ అప్ చేసుకుని, సన్ గ్లాస్ పెట్టుకుని , ఊరంతా తిరుగుతూ ఉంటె, “అల్లుడు గారు బాగా ఉన్నారా” అని అరుగు మీద కూర్చున్న కొంతమంది ఊరు పెద్దలు, లేచి మరీ ఆప్యాయం గా పలకరిస్తున్నారు.

జగ్గన్న తోట ప్రభల తీర్తానికి లారీ ని రెడీ చేసాడు శ్రీను. అందర ఇంటికెళ్లి ఆప్యాయం గా అడుగుతున్నాడు రమ్మని. లారీ కేబిన్ లో చోటు ఉంటె వస్తామని అన్నారు కొందరు. ఇది చూసి పక్కనున్న రమణ ట్రాక్టర్ రెడీ చేసాడు జగ్గన్న తోట తీర్తానికి. లారి తొట్టి లో కొంతమంది, ట్రాక్టర్ తొట్టి లో కూర్చుని కొంతమంది కుర్రాళ్ళు బూరాలు ఊదుకుంటూ సంబరం గా తీర్తానికి బయలు దేరారు.

పండగ రోజులు మెల్ల మెల్ల గా వెళ్తున్నాయి. వచ్చిన చుట్టాలు ఒకొక్కలే తిరుగు ప్రయాణాలు మొదలెడుతున్నారు. ఇంటి ఆడపడుచులు, అల్లుళ్ళు బయలుదేరుతుంటే “అప్పుడే పండగ అయ్యిపోయింది ఇంకా ఉంటె బావుంటుంది” అని మనుషుల తో పాటు ఊరు కూడా బెంగట్టుకుంది.

ఒక ఇంటి ముందు ముగ్గులు మరొక ఇంటి ముగ్గు తో దీనం గా మాట్లాడుతోంది , “మనం ఉంటేనే చుట్టాలు అందరూ వస్తూ ఊరంతా హడావిడి గా ఉంది. మనం లేకపోతె ఎవరూ రారు , మనం ఇక్కడే ఉందాం ఎక్కడికీ వెళ్ళద్దు” అంటూ , “సరే అలాగే అంది” పక్కింటి ముగ్గు.
***********
ప్రసాద్ ఓరుగంటి

Silicon Valley (Battle between Intellectual people & Invisible bugs )

Outside of the dark, cricket insects are buzzing loudly.  Scattered dogs are barking out of the street. Tube Light is on and its glowing in the room inside of the house. A little bug was slowly crawling over the man lying on the bed. One thousand bugs followed the 1st  bug and slowly approaching him. Bugs are screaming and loudly saying “Jira Jira.”  There is another loud voice saying  “Did you update the bug status in jira?”

*************************

Santosh had suddenly woken up from the bed. The laptop opened on the table. Slack messages are popping up. He realized that it was his bad dream. Slowly he moved over to the Laptop table and closed the laptop. He picked the water bottle from the fritz and drank water fully without having a single drop in the bottle.

*************************

Time 10 o’clock in the morning IST. Everyone is rushing to attend the standup meeting. Santosh parked the bike in a parking lot and running to participate in the Standup-meeting.   While running, Santosh saw Kamalesh and asked “Hey Kamal! Where is the meeting” Kamalesh replied and stared at him with a serious look  “ Hey Santosh ! you didn’t see Outlook calendar?  Always you ask me when there is any meeting”. Both walked into the 15 mins standup meeting along with other team members.

Everyone was standing in the meeting room even though chairs are freely available. The team is updating the activities, which are completed last day and also updating the on-going tasks. The manager listening to the updates and is asking,” did you guys update the bug status in Jira? “.

Santosh recollected his last nightmare about the bugs and Jeera status. 15 minute planned stand-up meeting went extended like a TV serial. An hour later, the manager realized and softly said “Give us the rest of the updates at 12 o clock meeting,”  and went to the cafeteria for having machine made coffee.

Keyboards are making some noise across the floor.  Santosh finally started writing Java code and put his headphones on. Slack messages were popping up from the Team lead Siddu saying  “Hey guys  Code Review Meeting is there right now, Be Prepared and come for the meeting.”  All Developers stopped the current work and rushed to the informal and unplanned meeting conducted by Team lead Siddu.

The code review meeting is going on. The Code Review Team concluded that none of the developers were following coding standards and not doing unit testing. “We can not complete this project next 50 years unless we address all these bugs” and testers always find faults us,” said Varma, who joined recently and always he refers his previous company’s coding standards and best practices and tries to adopt all policies in his new company. Developers kept quiet and listening to the lead .

Time 12:15 PM.  Code Review team members joined 10 minutes late for the 12 pm meeting. The manager also joined late from his previous session. Manager kicked off the 12 pm meeting at 12: 15. Discussion started on Code Reviews, testing bugs and so on for two hours. Then manager realized and said, “Oh Time is 2:15 pm, guys we all grab lunch quickly and discuss again “. Finally, the meeting ended after 2 hours.

Everyone from the team went to the Cafeteria and grabbed the lunch and had some chit chats. After lunch developers and testers get together for a meeting.

Testing Lead Thaman started the speech about the developers. “Developers are simply updating the bug status to “Fixed,“ but not fixing our identified bugs. We are always getting repetitive bugs when we do after fix testing”. The developer team lead replied and said  “ No your test cases are not accurate, Please correct them first” and then blame developers”  They took two more hours to discuss on the bugs and finally ended up meeting at 4 pm.

Santosh turned the headphones on again and fixing the code review bugs. ******************* ********

Time 6 am PST. Slack messages are popping up on the mobile.  Vikas woke up suddenly from the bed. He wants to check his whats app messages, but slack messages are pushed back the WhatsApp messages and laughing at Vikas. Vikas opened the slack messages and felt uneasy and sighs. “Offshore guys are always like this only”  he checked the outlook calendar and realized there is a standup meeting at 9 am. Immediately he rushed to the bathroom for getting ready. Then he picked the honey bunches of oats and mixed with 2% reduced fat milk and decided that coffee will have at the office.

He took the car key and shocked to see there is limited gas in the car. He is confident that gas works till office, so will fill the gas while going home after office hours “ and started driving to the office with an almost empty gas.

Time 9 am PST.

The offshore and on-site groups started the discussion in the stand-up meeting. The project manager is screaming and loudly saying “Project Release is in another three weeks, so we need to fix all development issues and followed by regression testing. Will you guys make it on time”. Few people replied “Yes,” someone is not agreed with the other team members about the go-live date. The discussion is going on… Finally, the project manager left the meeting and pulled chairs to the room and declared “ there is no standup meeting from now onwards” we will sit and discuss.” Other team members sat on the available chairs, and some team members pulled the chairs outside of the room.

******************* ********

After two weeks, finally, developers had fixed the bugs. Status in the Jira is shining with green. UAT started by users are found no critical bugs. So they concluded and loudly said, “GO GO GO” for the Production move. Top Management is very happy because the big project will be live in a few more days. Developers and tests are thoroughly tired of fixing bugs and regression testings.

The d-day (deployment day) has come.  The project manager had arranged Pizzas and sandwiches for the team to make them secure. The code is being moved into production. Deployment process watches by few other country stakeholders are exciting. All the code has been moved into production without having any bugs. Everyone is in celebration mode, as ISRO’/NASA scientists celebrate after the launch of the rockets …

******************* ********

Developers are in a little tense and sadly thinking about the post production bugs… “how many weekends are we miss again post production…”…

Days are going on….Years are moving on… Developers are writing the code and fixing the bugs….Testers are finding more bugs and updating Jira…..Standup meetings are transformed into Sit-up meetings. However, War is going on to tackle the bugs…

Intellectual team in the silicon valley is always fights with the Invisible bugs to make a bug free product.

***************************************************** ************************** Prasad Oruganti (a tiny Silicon piece in Silicon Valley)

Silicon Valley ( Battle between Intellectual people & Invisible bugs )

బయట చిమ్మటి చీకటి లో కీచు రాళ్ళూ కీచు పెడుతున్నాయి. అక్కడక్కడా కుక్కలు అరుపులు వినిపిస్తున్నాయి. లోపల గది లో లైట్ వెలుగుతోంది.  ఒక చిన్న బగ్ మెల్ల మెల్లగా గది లో కి వచ్చి పడుకున్న మనిషి మీద పాకుతోంది. ఆ ఒక్క బగ్ వెనకాల మరో వంద బగ్స్ మెల్లగా అతని మీద కి చేరుకుంటున్నాయి. “జీరా జీరా” అంటూ బగ్ లు పొగరు గా  గా అరుస్తున్నాయి. దూరం గా పెద్ద పెద్ద మాటలువినిపిస్తున్నాయి.. “జీరా (jeera ) లో బగ్ స్టేటస్ అప్డేట్ చేసారా “అంటూ ఒకతను గీర గా అడుగుతున్నాడు.
**********************
నిద్ర పోతున్న సంతోష్ సడన్ గా లేచి కూర్చున్నాడు . టేబుల్ మీద లాప్టాప్ ఓపెన్ చేసి ఉంది. దాంట్లో స్లాక్ (slack  ) మెసేజ్ లు వస్తున్నాయి. ఓహ్ మై గాడ్ ఇదంతా నా కల అనుకుని, లేచి ఫ్రిట్జ్ లో నున్న వాటర్ బాటిల్ తాగేసి లాప్టాప్ దగ్గెర కి వెళ్ళాడు.
**********************
ఉదయం 10  గంటలు. స్టాండప్ మీటింగ్ కి అందరూ రెడీ అవుతున్నారు. కంగారు కంగారు గా సంతోష్ బైక్ పార్క్ చేసుకుని, ఎక్కడా స్టాండప్ మీటింగ్ ఈ రోజు అని తన ఫ్రెండ్ కమలేష్ అని అడుగుతున్నాడు. నువ్వు outlook క్యాలెండర్ చూసుకోవా అని ఒక సీరియస్ లుక్ ఇచ్చాడు. మీటింగ్ రూమ్ లో అందరూ నిలబడే ఉన్నారు. ఒకొక్కలు నిన్న ఫినిష్ అయిన వర్క్  స్టేటస్ అప్డేట్ చేస్తున్నారు. మళ్ళి ఈ రోజు  చేయాలిసిన టాస్క్ డీటెయిల్స్ మేనేజర్ కి అప్డేట్ చేస్తున్నారు . “ఇంతకీ జీరా లో బగ్ స్టేటస్ అప్డేట్ చేసారా” అని మేనేజర్ అరుస్తున్నాడు.

సంతోష్ కి రాత్రి పీడ కల గుర్తు వచ్చింది. అందరూ ,జీరా లో బగ్ స్టేటస్  చేశామని బుర్ర ఊపుతూ చెప్పారు .15  నిముషాల అనుకున్న స్టాండ్ అప్ మీటింగ్ సాగుతోంది టీవీ లో సీరియల్ లాగ. మొత్తానికి ఒక గంట తరువాత “మిగతా స్టేటస్ అప్ డేట్స్ 12  గంటలకి జరిగే  మీటింగ్ లో ఇవ్వండి” అని చల్లని మాట అనేసి,  వేడి వేడి గా కాఫీ తాగటానికి కెఫెటేరియా కి వెళ్ళాడు మేనేజర్.

టిక్ టిక్ టిక్ టిక్ అంటూ కీ బోర్డు లు కీచు పెడుతున్నాయి, సంతోష్  హెడ్ ఫోన్స్ పెట్టేసుకుని జావా కోడ్ రాస్తున్నాడు .”కోడ్ రివ్యూ మీటింగ్ ఉంది ,ఇంకో అరగంట లో సిద్ధం గా ఉండండి” అని లీడ్ సిద్దు స్లాక్ మెసేజ్ ఇచ్చాడు గ్రూప్ లో ఉన్న డెవలపర్స్ అందరికి .

కోడ్ రివ్యూ జరుగుతోంది. కోడ్ కామెంట్స్ లేవని, డెవలపర్స్ ఎవరూ  యూనిట్ టెస్టింగ్ చెయ్యట్లేదు అని  కోడ్ రివ్యూ టీం నొక్కి వక్కాణించి చెప్పింది. “ఇలా అయితే మనం ప్రాజెక్ట్ ని ఈ జన్మ కి  రిలీజ్ చేయలేమని”
కొత్త గా జాయిన్ అయిన వర్మ కొంచం గట్టిగానే  చెప్పేసాడు. ఇంకా సిస్టం టెస్టింగ్ ఉంది. UAT ఉంది అంటూ మిగతా  టీం లీడర్స్ కూడా  కొంచం అసహనం వ్యకం చేసారు. ఇవన్నీ అయ్యేటప్పటికి మధ్యాన్నం 12 అయ్యింది.

వెంటనే 12  గంటల మీటింగ్ స్టార్ట్ అయ్యింది. కోడ్ రివ్యూ గురుంచి, ప్రాజెక్ట్ ఇష్యూష్ గురుంచి చర్చ రెండు గంటల దాకా సాగింది. ఓహ్ అప్పుడే టైం 2  అయ్యింది , we  all  meet  after  quick  lunch  and  discuss again  అనేసి రెండు గంటల మీటింగ్ కి పుల్ స్టాప్ పెట్టాడు మేనేజర్. అందరూ కెఫెటేరియా లో కి వెళ్లి గబా గబా తినేసి మళ్ళి కలిశారు మీటింగ్ రూమ్ లో.

టెస్టింగ్ లీడ్ తమన్  డెవలపర్స్ ని ఉద్దేశించి స్పీచ్ ఇస్తున్నాడు. మీరు డిఫెక్ట్స్ స్టేటస్ fixed అని అప్డేట్ చేస్తున్నారు. మేము టెస్ట్ చేసేటప్పటికీ అవే ఇష్యూస్ వస్తున్నాయి. ఇలా అయితే లాభం లేదు అనేసి కొంచం
గట్టి గా అరుస్తున్నాడు. ఇది విన్న డెవలప్మెంట్ టీం లీడ్ సిద్దు అందుకున్నాడు. లేదు లేదు మీ టెస్ట్ కేసు లు సరిగా లేవు, అని గట్టి గానే సమాధానం ఇచ్చాడు.

ఇలాగ టైం ని నాలుగు చేసి ఎవరి డెస్క్ దగ్గెర కి వాళ్ళు వెళ్లారు. సంతోష్ మళ్ళి హెడ్ ఫోన్ పెట్టుకుని కీ బోర్డు ని కదిలిస్తున్నాడు. ఔట్లుక్ Inbox లో ఈమెయిల్స్ వరద సాగుతోంది. స్లాక్ లో messanger మోత మోగుతోంది.
*******************
అక్కడ తెల్లారింది. వికాస్ నిద్ర కళ్ళ తో ఐఫోన్ లో వాట్సాప్ ని చూద్దామనుకుంటే, స్లాక్ లో మెసేజ్ లు నవ్వుతూ కనిపిస్తున్నాయి. ఈ offshore వాళ్ళు ఇంతే అనుకుంటూ ఒకొక్క మెసేజ్ ని  నిద్ర కళ్ళతో నే చూస్తున్నాడు. ఓహ్ నైన్ కి స్టాండప్ మీటింగ్ ఉంది కదా, అనేసుకుని టక టకా తయారైపోయి, కిచెన్ లో ఉన్న costco వారి ఓట్స్ మరియు సీరియల్స్ ని లాగించేసి కార్ ఎక్కేసి ఆఫీస్ కి బయలుదేరాడు.

స్టాండప్ మీటింగ్ లో ఇష్యూ ల గురుంచి మొదలెట్టేసారు ఆఫ్ షోర్ మరియు ఆన్-సైట్ జనాలు.
ప్రాజెక్ట్ రిలీజ్ ఇంకో మూడు వారాలు ఉంది, ఇప్పటికీ సిస్టం టెస్టింగ్ స్టార్ట్ చెయ్యలేదు అనేసి ప్రాజెక్ట్ మేనేజర్ మొత్తుకుంటున్నాడు. మేము టెస్టింగ్ చేస్తున్నాం, కానీ డెవలపర్స్ బగ్స్ ఫిక్స్ చెయ్యట్లేదు అని టెస్టింగ్ టీం వాళ్ళు అరుస్తున్నారు. మొత్తానికి స్టాండప్ మీటింగ్ లో  నించుని, నించుని కాళ్ళు నెప్పెట్టడం తో ,”ఇక  సిట్టింగ్ మీటింగ్ పెట్టుకుందాం” అని  ప్రాజెక్ట్ మేనేజర్ బయట ఖాళీ గా ఉన్న కుర్చీ లని మీటింగ్ రూమ్ లో కి తెచ్చుకోవడం మొదలెట్టేసాడు.
*****
మొత్తానికి రెండు వారాల తరువాత ,డెవలపర్స్ ఇష్యూస్ ని ఫిక్స్ చేసేసారు. జీరా లో స్టేటస్ ఆకు పచ్చ రంగు లో మెరుస్తోంది.  యూజర్ టెస్టింగ్ చేసేసి , వాళ్ళు గో….గో….అనేసారు . టాప్ మానేజ్మెంట్  హ్యాపీ గా ఉన్నారు. డెవలపర్స్, టెస్టర్స్ అప్పటికే అలసిపోయి ఉన్నారు. ఎప్పుడు ఈ ప్రాజెక్ట్ గో-లైవ్ కి వెళ్తుందా అని.

మొత్తానికి deployment  చేసే రాత్రి  రానే వచ్చింది. చేసిన కోడ్ ని ప్రొడక్షన్ లో కి మూవ్  చేస్తున్నారు.  రాత్రంతా గో-లైవ్ లో జాగారం చేస్తూ, బలం గా ఉండడానికి పిజ్జా లు, పెసరెట్లు  లు  తెప్పించారు. అన్ని దేశాల ల్లో ఉన్న వాళ్ళు టెన్షన్ గానే ఉన్నారు.మొత్తానికి కోడ్ ఇష్యూస్ లేకుండా మూవ్ చేసారు ప్రొడక్షన్ లో కి . అందరూ సంబరాల్లో మునిగి పోయారు, ఇస్రో వాళ్ళు రాకెట్ లాంచ్ చేసిన తరువాత జరిగే సంబరాల్లాగా…
**********
డెవలపర్స్ మాత్రం కొంచం బెంగ గానే ఉన్నారు..మళ్ళి ప్రొడక్షన్ లో ఏమిఇష్యూ వస్తుందో , మళ్ళి ఎన్ని వీక్ ఎండ్స్ పని చెయ్యాలా అని…
********************************************************************************
ప్రసాద్ ఓరుగంటి (సిలికాన్ వాలీ లో ఒక సిలికాన్ ముక్క )

బస్సులు…కస్సు బుస్సులు

“ఇక మా ఊరు వెళ్తామండి, ఇక్కడికి వచ్చి  వారం అయ్యింది. పండగలు అన్ని అయ్యాయి కదా,మళ్ళి పండక్కి అందరం వచ్చేస్తాం” అంటూ పెట్టె లో దండం మీద ఆరేసుకున్న బట్టల్ని సర్దుకుంటున్నారు వచ్చిన చుట్టాలు. “ఇంకో రెండురోజులు ఆగి ,వెళ్ళచ్చు కదా” అని , ఫార్మాలిటీ కోసం ప్రశ్న వేసింది వచ్చిన గెస్ట్ లకి ఆతిధ్యం ఇచ్చిన ఒక ఇల్లాలు. “లేదు లేదు మళ్ళి వచ్చేస్తాం వచ్చే పండక్కి”, అంటూ బాగ్ లు పుచ్చుకుని, పిల్లా, జెల్లా లతో బస్సు ఎక్కడానికి గేట్ లో కి నడుచుకుంటూ వెళ్లారు ఆ వచ్చిన చుట్టాలు .

అసలే పండుగ సీజన్, ఇక్కడనుంచి మొత్తానికి అమలాపురం వెళ్ళిపోతే అక్కడనుండి ఎక్సప్రెస్ బస్సు పట్టుకుని మన ఊరు వెళ్లిపోవచ్చు అని చుట్టం లో ఒకడు చుట్ట కాలుస్తూ అంటున్నాడు. బస్టాండ్ లో జనాలు కిట కిట లాడుతున్నారు. ఎప్పుడు బస్సు వస్తుందా…అని ఎదురు చూపులు. దూరంగా బస్సు హార్న్ విన్పించింది.

బస్సు డ్రైవర్ దూరం గా బస్టాండ్ లో నున్న జన సంద్రాన్ని చూసి, బెంబేలెత్తి పోయి, బస్సు స్టాండ్ కి కొంచం ముందరున్న నిమ్మకాయలోళ్ళ మేడ దగ్గెర బస్సు ఆపేసాడు, దిగే వాళ్ళని దించడానికి.బస్టాండ్ లో వెయిట్చేస్తున్న జనాలందరూ అక్కడికి పరిగెత్తుతున్నారు ఆపిన బస్సు ఎక్కేడానికి. బస్సు లో కండక్టర్ కిటికీ లోంచి తల పెట్టి నిక్కచ్చి గా చెప్పేసాడు చిల్లరుంటే నే ఎక్కండి, వెనకాల ఖాళీ గా బస్సు వస్తోంది అని.

బస్సు స్టాండ్ నుంచి పరిగెత్తి సాధించిన కొంతమంది చిల్లర లేని వాళ్లు,దిగే జనాల్ని తోసుకుంటూ ధైర్యం గా ఎక్కేసారు.చిల్లర ఉన్నవాళ్లు బస్సు ఎక్కే ధైర్యం లేకా , కిందే ఉండిపోయారు.మొత్తానికి ఈ బస్సు బయలుదేరింది పండగ జనాల్ని మోస్తూ.

నిమ్మకాయలోళ్ళ మేడ దగ్గెర భంగపాటు జరిగిన చిల్లరున్న జనాలు శపధం చేసేసారు. “ఈసారి వచ్చే బస్సు ఇక్కడే ఆగుతుంది. ఆగిన వెంటనే బాగ్ లేసుకుని ఎక్కేద్దామని”. మళ్ళి బస్సు హార్న్ వినిపించింది. ఈసారి బస్సు డ్రైవర్ నిమ్మకాయలోళ్ళ మేడ దగ్గెర ఆపకుండా బస్టాండ్ లోనే ఆపాడు. ఈసారి మేడ దగ్గెర వెయిట్ చేస్తున్న జనాలు బస్టాండ్ వైపుకి పరిగెత్తారు. అప్పటికే బస్టాండ్ లో వెయిట్ చేస్తున్న చాల మంది లో కొంతమంది చిల్లర చూపిస్తూ బస్సు ఎక్కేసారు. కొంతమంది ఆయాసం తో పరుగులు పెడుతూ బస్సు వెళ్లిపోయిందని బాధతో తిట్లు మొదలెట్టేసారు.

ఇలాగ మొత్తానికి చాల మంది ఏవరి ఊళ్ళ కి వాళ్ళు వెళ్లలేక, చూద్దామనుకున్న మాట్నీ సినిమా చూడలేక, ఎక్కడనుంచి బయలుదేరారో, మళ్ళి అక్కడికే వెళ్లారు….
***********
అమలాపురం బస్టాండ్ లో ,ఆగి ఉన్న బస్సు బయలు దేరుటకు సిద్ధం గా ఉంది. ఇంజిన్ స్టార్ట్ చేసి ఉంది. దాంతో ఈ బస్సు ముందరే బయలు దేరిపోతుందని జనాలు ఎక్కేసి కూర్చున్నారు. లోపల ఇంజిన్ గోల పెడుతోంది. చిన్న పిల్లలు గాలి తగలక ఏడుస్తున్నారు. తల్లులు విసుక్కుంటూ ఊరుకో పెడుతున్నారు.

ఎప్పటినుంచో వెయిట్ చేస్తూ… చేస్తూ కూర్చున్న జనాలు, దూరం గా జేబు రుమాలు తో మూతి తుడుచుకుంటూ వస్తున్న డ్రైవర్, కండెక్టర్ ల ని చూసి, చాలా వెయిట్ చేసిన తరువాత చూసే తిరుపతి వెంకన్న దర్శనం లాగ ఫీల్ అయ్యిపోయి, సంతోషం తో ఉబ్బి తబ్బిబు అవుతున్నారు. బస్సు మెల్లగా బయల్దేరింది. కిటికీ లో నుంచి గాలి తగలడం తో,చంటి పిల్లలు ఏడుపు ఆపారు.

కొంత దూరం వెళ్లిన తరువాత ఎర్రవంతెన స్టాప్ వచ్చింది. అప్పటిదాకా ఏదో రాసుకుంటున్న కండెక్టర్, టికెట్ కొట్టడం మొదలెట్టాడు. జనాలని  తోసుకుంటూ వెనక్కి వస్తున్నాడు టికెట్ టికెట్ అంటూ. డ్రైవర్ బస్సు ని రోడ్డు ఎడమ వైపుకి ఆపి, కిందకి దిగాడు. మళ్ళి చంటి పిల్లలు ఏడవటం మొదలెట్టేసారు. చిల్లర ఇవ్వని వాళ్ళకి కండెక్టర్ టికెట్ వెనకాలవైపు రాస్తున్నాడు, దిగేటప్పుడు చిల్లర ఇస్తానని, మొత్తానికి అరగంట టికెట్ కొట్టిన తరువాత , చంటి పిల్లల ఏడుపు పెడబొబ్బలతో బస్సు బయల్దేరింది.

కొద్ది సేపటికి భట్నవిల్లి స్టాప్ వచ్చింది .బస్సు స్లో గా కాఫీ హోటల్ దగ్గెర ఆపాడు. డ్రైవర్ బస్సు దిగాడు. అతనితో పాటు కండెక్టర్ కూడా మెల్లగా దిగి హోటల్ లో కి ఇద్దరూ చేరారు. ఈలోపులో కొంత మంది ప్రయాణికులు కూడా బస్సు దిగి, హోటల్ లో టీ తాగుదామని వెళ్లారు . డ్రైవర్, కండెక్టర్ లు మైసూర్ బజ్జి తినేసి, టీ తాగుతూ కబుర్లు చెప్పుకుంటున్నారు. బస్సు లో చిన్న పిల్లలు కిటికీ లో నుంచి చూస్తున్నారు మళ్ళి బస్సు ఎప్పడు బయలు దేరుతుందా అని. చంటి పిల్లలు ఏడ్చి ఏడ్చి అలసి పడుకుండి పోయారు.

బస్సు బయల్దేరింది. పెద్ద మిల్లు వచ్చింది.బస్సు చివరి సీట్ లో కూర్చున్న ప్రయాణికుడు లేచి నించున్న జనాలని తొక్కుకుంటూ అనాతరం స్టాప్ లో దిగడానికి కండక్టర్ సీట్ దగ్గెరికి వచ్చి టికెట్ ముక్క చూపించాడు. కండెక్టర్ టికెట్ వెనకాల చూసి, ఎవయ్యా నీ స్టాప్ రాకూండానే ముందరే వచ్చి, డోర్ కి అడ్డం గా ఉన్నావు, ఉండు ఇక్కడ ఇంకోలు దిగుతారు. నీకిస్తాను, మీఇద్దరు చిల్లర మార్చుకోండి అని నోట్ ఇచ్చి . స్టాప్ స్టాప్ అని అన్నాడు.

అప్పుడే బస్సు ఆగింది అని గ్రహించి, ఇక్కడే దిగాలి అనుకుంటూ వెనకాల సీట్ లో కూర్చున్న ఇంకో ప్రయాణికుడు కంగారు గా, జనాలని తోసుకుంటూ, వాళ్ళ చేత తిట్లు తింటూ,కండెక్టర్ సీట్ దగ్గెర కి వచ్చాడు. ఏమయ్యా, తెలియదా నీ స్టాప్ ఎక్కడ దిగాలో, ముందరే రావాలి అంటూ ఆ ప్రయాణికున్ని దుమ్మెత్తి పోస్తూ, అదిగో ఆయన చిల్లర మార్చి ఇస్తాడు దిగు దిగు అంటూ, రైట్ రైట్ అని అన్నాడు కండక్టర్.

బస్సు బయలు దేరింది దుమ్ము లేపుకుంటూ…….దిగిన ఇద్దరూ చిల్లర మార్చుకోవాడనికి అక్కడున్న కొట్లు తిరుగుతూనే ఉన్నారు…
*************************************
ప్రసాద్ ఓరుగంటి