Blog

భోగి మంటలు

పండక్కి కొన్ని రోజుల ముందర….

మాలచ్చమ్మ చేసిన గో పిడకలు గోడలు మీద ఆరుతున్నాయి.ఒక కుర్రాడు పరిగెత్తుకుంటూ, ఆయాసపడుతూ వచ్చి ” భోగి దండలు తయారయ్యాయా అని ఆత్రుత గా అడిగాడు. “ఇంకా లేదు, ఆరిన తరువాత దండలు గుచ్చి పంపిచేత్తా” అని కొంచం విసుక్కుని ఆవు దూడకి గడ్డి వేయడానికి వెళ్ళింది మాలచ్చమ్మ.

పోస్ట్ మాన్ సైకిల్ మీద వెళ్తూ, ఉత్తరాలు ఇస్తున్నాడు. ఉత్తరాల చదివిన వాళ్ళు ఎంతో ఆనందం గా ఉన్నారు. కూతురు అల్లుడు వస్తున్నారని కొంతమంది,అబ్బాయిలు వస్తున్నారని కొంతమంది, చుట్టాలొస్తున్నారని ఇంకొకలు. ఇలాగ మొత్తానికి ఎప్పడు ఎప్పడు వస్తారా అని ఊరంతా ముగ్గేసి, ముస్తాబయ్యి ఎదురు చూస్తోంది. ప్రతీ ఇంటి వంటిల్లు పిండి వంటల ఘుమ ఘుమలు తో , ప్రతీ మనసూ, వచ్చే వాళ్ళ గురుంచి ఎదురు చూపులతో ఆహ్వానం పలకాలని తొందరపడుతోంది.

రెండో వీధి కట్లమ్మ గుడిదగ్గెర, పెద్ద సమావేశం జరుగుతోంది. ఎక్కడనుంచి భోగి మంటలకి దుంగల్ని తెచ్చుకోవాలి అని ఒకడు చెప్తున్నాడు. మిగతా వాళ్ళు అంతా వింటున్నారు. ఇంకోడు, “ఎలాగైనా పక్క వీధి మంట కన్నా మనది పెద్దగా ఉండాలి ఈసారి” అని నొక్కి వక్కాణించాడు. ఈ మాటకి అక్కడున్న కుర్రాళ్ళో ఉత్సాహం ఎక్కువైంది. సరే అంటే సరే అనేసుకున్నారు. వీళ్ళ అందరిదీ ఒకటే ఆశ, అదే జ్యాస, తీసుకుంటున్న శ్వాస కూడా అదే “మనదే పెద్ద భోగి మంట అవ్వాలి, అని “. దుంగల్ని తేవడానికి ధునియా ని దున్నేయడాన్కి సిద్ధం గా ఉన్నారు వీళ్లంతా.

చిన్న చిన్న పిల్లలు ఇంటింటి కి తిరుగుతూ “డొక్క ఏయమ్మ , డోలు ఏయమ్మ, ఏసినోళ్లకి పుణ్యం, ఏయనోళ్ళకి పాపం” అంటూ భోగి మంటలకి కొబ్బరి డొక్కలని, చిన్న చిన్న కర్రల్ని పోగు చేసుకుంటున్నారు. మనకెందుకు లే పాపం అనుకుని పెరట్లో కెళ్ళి డొక్కల్ని, కమ్మల్ని తీసి పిల్లలకి ఇస్తున్నాడు రాంకిష్ణ.

భోగి రోజు తెల్లవారు జామున :

ఊరంతా పొగమంచు కప్పేసి ఉంది. దుప్పట్లో ముసిగేసి పడుకున్న కుర్రాళ్ళు అంతా ఒక్క ఉదుటున లేచి కూర్చున్నారు. ఒకొక్కలే కట్లమ్మ గుడి దగ్గెర కి వస్తున్నారు. ఇంకా లేవనివాళ్ళని ఇంటి తలుపులు కొట్టి మరీ లేపుతున్నారు. శరభయ్య ఇంట్లో ,కొన్ని రోజుల ముందరే జాగ్రత్త గా దాచుకున్న దుంగల్ని, ఒకొక్కటే ఆయాసపడుతూ తీసుకు వచ్చారు. దుంగల్ని సరిగా పేర్చి, కిరసనాయిలు తెమ్మని కృష్ణ కి చెప్పారు. కృష్ణ కళ్ళు నలుపుకుంటూ , కిరసనాయిలు తెచ్చి పక్కనే ఉన్న కొబ్బరి డొక్కలని, దుంగల మీద పెట్టాడు. మండుతున్న డొక్కల్ని దుంగల్లో పడేసారు. అక్కడున్న కుర్రాళ్ళ కళ్ళలో భోగి మంటల వెలుగులు ప్రస్ఫుటం గా కనిపిస్తున్నాయి.

తెల్లవారు తోంది. హరి దాసు గజ్జెల చప్పుడు దూరం గా వినిపిస్తోంది. సైకిల్ మీద నుంచి వెళ్తూ “పనస పొట్టు.. పనస పొట్టు” అంటూ ఎవడో అరుస్తున్నాడు. సైకిల్ కి పాల బిందులు కట్టుకుని పాలు పోస్తున్నాడు ఒకడు. మాలచ్చమ్మ తయారుచేసిన భోగి దండల్ని , పట్టుకుని ,పిల్లలు ఒకొక్కలే వస్తున్నారు ఈ భోగి మంట లో వేయడానికి.

అప్పటికే అక్కడకొచ్చి, మంట మీద చేతులు చాపి వెచ్చ పెట్టుకుంటున్న కోఠిగాడు , పిల్లలని చూసి, “ఇదిగో మంట చుట్టూ మూడు సార్లు తిరిగి దండం పెట్టి దండల్ని వేయండి” అని అన్నాడు. ఈ లోపులో మధ్యలో మంటల్లో కాలుతున్న దుంగ ని చూసి “ఇది మా పెరట్లో వుండే మడత మంచం లా ఉందే” అనేసి ఉందో, లేదో చూసుకోడానికి ఇంటికి పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్ళాడు కోఠి. ఇదే సమయమనుకుని అక్కడున్న కుర్రాళ్ళు మిగతా భోగీ మంటలు చూద్దామని, మెల్ల గా జారుకున్నారు అక్కడనుంచి.

దూరం గా వీధి చివర చిన్న హడావిడి మొదలయ్యింది. అప్పుడే డొక్కల్ని పేర్చి మంట వెలిగిస్తున్నారు అక్కడున్న పెద్దలు. ఆ మంట చూద్దామా అని ఒకడు అడిగాడు. “ఎహె అది డొక్కల మంట రా, దుంగల మంట కాదు” అని అనేశాడు ఇంకోడు.”పక్క వీధి కెళ్దాం అసలు ఆ పెద్ద మంట ఎలా ఉందో చూద్దాం” అని అన్నాడు ఇంకో కుర్రాడు. మొత్తానికి ఈ వీధి కుర్రాళ్ళు పక్క వీధి కెళ్లారు అక్కడున్న భోగి మంట ఎలా ఉందో చూడటానికి.

వెళ్తూ వెళ్తూ తూము దగ్గరున్న ఇంకో చిన్న భోగి మంట దగ్గెర ఆగారు.అప్పటికే అక్కడ ఇద్దరు ముగ్గురు కూర్చుని చేయి చాపి చలి కాచుకుంటున్నారు. దూరం గా పెద్ద మంట కనపడటం తో అక్కడనుంచి ఒక్క ఉదుటున పరిగెత్తుకుంటూ అక్కడికి వెళ్లారు.

ఆ పెద్ద మంట లో దుంగలు చాలానే ఉన్నాయి. కానీ అప్పటికే సగం కాలి పోయి ఉన్నాయి.”దుంగలన్నీ రాత్రే పేర్చేసాము తెల్లారేక అంటిద్దామని .ఈలోపులో నాగన్న చుట్ట తాగటానికి అని అర్ధ రాత్రి లేచి , దుంగల్ని అంటించేసి పడుకున్నాడు. తెల్లారయ్యేటప్పటుకీ సగం దుంగలు కాలిపోయినాయి” అనేసి ఆ వీధి లో ఉన్న రవి గాడు చేతులు కాచుకుంటూ వాపోయాడు. అయినా ఆ భోగీ మంట బ్రహ్మాండం గా వెలుగుతోంది.

నెల ముందరే తీసుకున్న షర్ట్, ప్యాంటు క్లాత్ లని, శ్రీకాంత్ టైలర్ కి ఇచ్చి “ఇదిగో శ్రీకాంతు! పండక్కి ముందరే ఇచ్చేయాలి” అని ఆది తీసుకుంటున్నప్పుడు వాడి చేత ఒట్టేయించుకున్నారు.సరిగా పండగ సమయానికి బట్టలు వచ్చేయడం తో ఒకింత గర్వం గా షర్ట్ కాలర్ కి, ప్యాంటు కి అటు ఇటు కూడా పసుపెట్టి, రకరకాల రంగులతో కొత్త బట్టలు వేసుకుని , ఊరిని కొత్త లోకానికి తీసికెళ్తున్నారు.

“ఏరా! పండక్కి సినిమా లు వచ్చాయి కదా! ఎల్దామా” అని గోపి అడిగాడు బుజ్జిని . “సినిమా తరువాత వెళ్లచ్చు కానీ క్రికెట్ మ్యాచ్ పురమాయించావా” అని గోపిని అడిగాడు బుజ్జి . “ఇదిగో ఇప్పుడే సైకిల్ మీద వెళ్ళేసి, మ్యాచ్ పురమాయించి వచ్చేత్తా. ఈ లోపులో టీం కి 11 మంది ని పోగు చేసి ఉంచు” అనేసి సైకిల్ మీద తుర్రుమని వెళ్ళాడు.

పండక్కి బస్సు లు రష్ గా ఉంటాయి కాబట్టి , బస్సు దొరికితే, ఒకేసారి మార్నింగ్ షో, మాట్నీ షో లు చూసేసి వచ్చేస్తున్నారు ఫామిలీస్ తో కొంత మంది.

ఇంకో పక్క, ఆడవాళ్ళూ కూడా పండక్కి కొనుకున్న చీరలు కట్టుకుని, పక్కవీధిలో భోగీ పళ్ళు పేరంటానికి వెళ్తున్నారు.”అమ్మా అమ్మా నేనూ వస్తా” అంటూ వాళ్ళ పిల్లలు కూడా వాళ్ళ అమ్మలతో వెళ్తున్నారు.

ఊరికి వచ్చిన అల్లుళ్ళు, కొత్త బట్టలు కట్టుకుని, టక్ అప్ చేసుకుని, సన్ గ్లాస్ పెట్టుకుని , ఊరంతా తిరుగుతూ ఉంటె, “అల్లుడు గారు బాగా ఉన్నారా” అని అరుగు మీద కూర్చున్న కొంతమంది ఊరు పెద్దలు, లేచి మరీ ఆప్యాయం గా పలకరిస్తున్నారు.

జగ్గన్న తోట ప్రభల తీర్తానికి లారీ ని రెడీ చేసాడు శ్రీను. అందర ఇంటికెళ్లి ఆప్యాయం గా అడుగుతున్నాడు రమ్మని. లారీ కేబిన్ లో చోటు ఉంటె వస్తామని అన్నారు కొందరు. ఇది చూసి పక్కనున్న రమణ ట్రాక్టర్ రెడీ చేసాడు జగ్గన్న తోట తీర్తానికి. లారి తొట్టి లో కొంతమంది, ట్రాక్టర్ తొట్టి లో కూర్చుని కొంతమంది కుర్రాళ్ళు బూరాలు ఊదుకుంటూ సంబరం గా తీర్తానికి బయలు దేరారు.

పండగ రోజులు మెల్ల మెల్ల గా వెళ్తున్నాయి. వచ్చిన చుట్టాలు ఒకొక్కలే తిరుగు ప్రయాణాలు మొదలెడుతున్నారు. ఇంటి ఆడపడుచులు, అల్లుళ్ళు బయలుదేరుతుంటే “అప్పుడే పండగ అయ్యిపోయింది ఇంకా ఉంటె బావుంటుంది” అని మనుషుల తో పాటు ఊరు కూడా బెంగట్టుకుంది.

ఒక ఇంటి ముందు ముగ్గులు మరొక ఇంటి ముగ్గు తో దీనం గా మాట్లాడుతోంది , “మనం ఉంటేనే చుట్టాలు అందరూ వస్తూ ఊరంతా హడావిడి గా ఉంది. మనం లేకపోతె ఎవరూ రారు , మనం ఇక్కడే ఉందాం ఎక్కడికీ వెళ్ళద్దు” అంటూ , “సరే అలాగే అంది” పక్కింటి ముగ్గు.
***********
ప్రసాద్ ఓరుగంటి

Silicon Valley (Battle between Intellectual people & Invisible bugs )

Outside of the dark, cricket insects are buzzing loudly.  Scattered dogs are barking out of the street. Tube Light is on and its glowing in the room inside of the house. A little bug was slowly crawling over the man lying on the bed. One thousand bugs followed the 1st  bug and slowly approaching him. Bugs are screaming and loudly saying “Jira Jira.”  There is another loud voice saying  “Did you update the bug status in jira?”

*************************

Santosh had suddenly woken up from the bed. The laptop opened on the table. Slack messages are popping up. He realized that it was his bad dream. Slowly he moved over to the Laptop table and closed the laptop. He picked the water bottle from the fritz and drank water fully without having a single drop in the bottle.

*************************

Time 10 o’clock in the morning IST. Everyone is rushing to attend the standup meeting. Santosh parked the bike in a parking lot and running to participate in the Standup-meeting.   While running, Santosh saw Kamalesh and asked “Hey Kamal! Where is the meeting” Kamalesh replied and stared at him with a serious look  “ Hey Santosh ! you didn’t see Outlook calendar?  Always you ask me when there is any meeting”. Both walked into the 15 mins standup meeting along with other team members.

Everyone was standing in the meeting room even though chairs are freely available. The team is updating the activities, which are completed last day and also updating the on-going tasks. The manager listening to the updates and is asking,” did you guys update the bug status in Jira? “.

Santosh recollected his last nightmare about the bugs and Jeera status. 15 minute planned stand-up meeting went extended like a TV serial. An hour later, the manager realized and softly said “Give us the rest of the updates at 12 o clock meeting,”  and went to the cafeteria for having machine made coffee.

Keyboards are making some noise across the floor.  Santosh finally started writing Java code and put his headphones on. Slack messages were popping up from the Team lead Siddu saying  “Hey guys  Code Review Meeting is there right now, Be Prepared and come for the meeting.”  All Developers stopped the current work and rushed to the informal and unplanned meeting conducted by Team lead Siddu.

The code review meeting is going on. The Code Review Team concluded that none of the developers were following coding standards and not doing unit testing. “We can not complete this project next 50 years unless we address all these bugs” and testers always find faults us,” said Varma, who joined recently and always he refers his previous company’s coding standards and best practices and tries to adopt all policies in his new company. Developers kept quiet and listening to the lead what he says.

Time 12:15 PM.  Code Review team members joined 10 minutes late for the 12 pm meeting. The manager also joined late from his previous session. Manager kicked off the 12 pm meeting at 12: 15. Discussion started on Code Reviews, testing bugs and so on for two hours. Then manager realized and said, “Oh Time is 2:15 pm, guys we all grab lunch quickly and discuss again “. Finally, the meeting ended after 2 hours.

Everyone from the team went to the Cafeteria and grabbed the lunch and had some chit chats. After lunch developers and testers get together for a meeting.

Testing Lead Thaman started the speech about the developers. “Developers are simply updating the bug status to “Fixed,“ but not fixing our identified bugs. We are always getting repetitive bugs when we do after fix testing”. The developer team lead replied and said  “ No your test cases are not accurate, Please correct them first” and then blame developers”  They took two more hours to discuss on the bugs and finally ended up meeting at 4 pm.

Santosh turned the headphones on again and fixing the code review bugs. ******************* ********

Time 6 am PST. Slack messages are popping up on the mobile.  Vikas woke up suddenly from the bed. He wants to check his whats app messages, but slack messages are pushed back the WhatsApp messages and laughing at Vikas. Vikas opened the slack messages and felt uneasy and sighs. “Offshore guys are always like this only”  he checked the outlook calendar and realized there is a standup meeting at 9 am. Immediately he rushed to the bathroom for getting ready. Then he picked the honey bunches of oats and mixed with 2% reduced fat milk and decided that coffee will have at the office.

He took the car key and shocked to see there is limited gas in the car. He is confident that gas works till office, so will fill the gas while going home after office hours “ and started driving to the office with an almost empty gas.

Time 9 am PST.

The offshore and on-site groups started the discussion in the stand-up meeting. The project manager is screaming and loudly saying “Project Release is in another three weeks, so we need to fix all development issues and followed by regression testing. Will you guys make it on time”. Few people replied “Yes,” someone is not agreed with the other team members about the go-live date. The discussion is going on… Finally, the project manager left the meeting and pulled chairs to the room and declared “ there is no standup meeting from now onwards” we will sit and discuss.” Other team members sat on the available chairs, and some team members pulled the chairs outside of the room.

******************* ********

After two weeks, finally, developers had fixed the bugs. Status in the Jira is shining with green. UAT started by users are found no critical bugs. So they concluded and loudly said, “GO GO GO” for the Production move. Top Management is very happy because the big project will be live in a few more days. Developers and tests are thoroughly tired of fixing bugs and regression testings.

The d-day (deployment day) has come.  The project manager had arranged Pizzas and sandwiches for the team to make them secure. The code is being moved into production. Deployment process watches by few other country stakeholders are exciting. All the code has been moved into production without having any bugs. Everyone is in celebration mode, as ISRO’/NASA scientists celebrate after the launch of the rockets …

******************* ********

Developers are in a little tense and sadly thinking about the after production bugs… “how many weekends are we miss again after production…”…

Days are going on….Years are moving on… Developers are writing the code and fixing the bugs….Testers are finding more bugs and updating Jira…..Standup meetings are transformed into Sit-up meetings. However, War is going on to tackle the bugs…

Intellectual team in the silicon valley is always fights with Invisible bugs….

***************************************************** ************************** Prasad Oruganti (a tiny Silicon piece in Silicon Valley)

Silicon Valley ( Battle between Intellectual people & Invisible bugs )

బయట చిమ్మటి చీకటి లో కీచు రాళ్ళూ కీచు పెడుతున్నాయి. అక్కడక్కడా కుక్కలు అరుపులు వినిపిస్తున్నాయి. లోపల గది లో లైట్ వెలుగుతోంది.  ఒక చిన్న బగ్ మెల్ల మెల్లగా గది లో కి వచ్చి పడుకున్న మనిషి మీద పాకుతోంది. ఆ ఒక్క బగ్ వెనకాల మరో వంద బగ్స్ మెల్లగా అతని మీద కి చేరుకుంటున్నాయి. “జీరా జీరా” అంటూ బగ్ లు పొగరు గా  గా అరుస్తున్నాయి. దూరం గా పెద్ద పెద్ద మాటలువినిపిస్తున్నాయి.. “జీరా (jeera ) లో బగ్ స్టేటస్ అప్డేట్ చేసారా “అంటూ ఒకతను గీర గా అడుగుతున్నాడు.
**********************
నిద్ర పోతున్న సంతోష్ సడన్ గా లేచి కూర్చున్నాడు . టేబుల్ మీద లాప్టాప్ ఓపెన్ చేసి ఉంది. దాంట్లో స్లాక్ (slack  ) మెసేజ్ లు వస్తున్నాయి. ఓహ్ మై గాడ్ ఇదంతా నా కల అనుకుని, లేచి ఫ్రిట్జ్ లో నున్న వాటర్ బాటిల్ తాగేసి లాప్టాప్ దగ్గెర కి వెళ్ళాడు.
**********************
ఉదయం 10  గంటలు. స్టాండప్ మీటింగ్ కి అందరూ రెడీ అవుతున్నారు. కంగారు కంగారు గా సంతోష్ బైక్ పార్క్ చేసుకుని, ఎక్కడా స్టాండప్ మీటింగ్ ఈ రోజు అని తన ఫ్రెండ్ కమలేష్ అని అడుగుతున్నాడు. నువ్వు outlook క్యాలెండర్ చూసుకోవా అని ఒక సీరియస్ లుక్ ఇచ్చాడు. మీటింగ్ రూమ్ లో అందరూ నిలబడే ఉన్నారు. ఒకొక్కలు నిన్న ఫినిష్ అయిన వర్క్  స్టేటస్ అప్డేట్ చేస్తున్నారు. మళ్ళి ఈ రోజు  చేయాలిసిన టాస్క్ డీటెయిల్స్ మేనేజర్ కి అప్డేట్ చేస్తున్నారు . “ఇంతకీ జీరా లో బగ్ స్టేటస్ అప్డేట్ చేసారా” అని మేనేజర్ అరుస్తున్నాడు.

సంతోష్ కి రాత్రి పీడ కల గుర్తు వచ్చింది. అందరూ ,జీరా లో బగ్ స్టేటస్  చేశామని బుర్ర ఊపుతూ చెప్పారు .15  నిముషాల అనుకున్న స్టాండ్ అప్ మీటింగ్ సాగుతోంది టీవీ లో సీరియల్ లాగ. మొత్తానికి ఒక గంట తరువాత “మిగతా స్టేటస్ అప్ డేట్స్ 12  గంటలకి జరిగే  మీటింగ్ లో ఇవ్వండి” అని చల్లని మాట అనేసి,  వేడి వేడి గా కాఫీ తాగటానికి కెఫెటేరియా కి వెళ్ళాడు మేనేజర్.

టిక్ టిక్ టిక్ టిక్ అంటూ కీ బోర్డు లు కీచు పెడుతున్నాయి, సంతోష్  హెడ్ ఫోన్స్ పెట్టేసుకుని జావా కోడ్ రాస్తున్నాడు .”కోడ్ రివ్యూ మీటింగ్ ఉంది ,ఇంకో అరగంట లో సిద్ధం గా ఉండండి” అని లీడ్ సిద్దు స్లాక్ మెసేజ్ ఇచ్చాడు గ్రూప్ లో ఉన్న డెవలపర్స్ అందరికి .

కోడ్ రివ్యూ జరుగుతోంది. కోడ్ కామెంట్స్ లేవని, డెవలపర్స్ ఎవరూ  యూనిట్ టెస్టింగ్ చెయ్యట్లేదు అని  కోడ్ రివ్యూ టీం నొక్కి వక్కాణించి చెప్పింది. “ఇలా అయితే మనం ప్రాజెక్ట్ ని ఈ జన్మ కి  రిలీజ్ చేయలేమని”
కొత్త గా జాయిన్ అయిన వర్మ కొంచం గట్టిగానే  చెప్పేసాడు. ఇంకా సిస్టం టెస్టింగ్ ఉంది. UAT ఉంది అంటూ మిగతా  టీం లీడర్స్ కూడా  కొంచం అసహనం వ్యకం చేసారు. ఇవన్నీ అయ్యేటప్పటికి మధ్యాన్నం 12 అయ్యింది.

వెంటనే 12  గంటల మీటింగ్ స్టార్ట్ అయ్యింది. కోడ్ రివ్యూ గురుంచి, ప్రాజెక్ట్ ఇష్యూష్ గురుంచి చర్చ రెండు గంటల దాకా సాగింది. ఓహ్ అప్పుడే టైం 2  అయ్యింది , we  all  meet  after  quick  lunch  and  discuss again  అనేసి రెండు గంటల మీటింగ్ కి పుల్ స్టాప్ పెట్టాడు మేనేజర్. అందరూ కెఫెటేరియా లో కి వెళ్లి గబా గబా తినేసి మళ్ళి కలిశారు మీటింగ్ రూమ్ లో.

టెస్టింగ్ లీడ్ తమన్  డెవలపర్స్ ని ఉద్దేశించి స్పీచ్ ఇస్తున్నాడు. మీరు డిఫెక్ట్స్ స్టేటస్ fixed అని అప్డేట్ చేస్తున్నారు. మేము టెస్ట్ చేసేటప్పటికీ అవే ఇష్యూస్ వస్తున్నాయి. ఇలా అయితే లాభం లేదు అనేసి కొంచం
గట్టి గా అరుస్తున్నాడు. ఇది విన్న డెవలప్మెంట్ టీం లీడ్ సిద్దు అందుకున్నాడు. లేదు లేదు మీ టెస్ట్ కేసు లు సరిగా లేవు, అని గట్టి గానే సమాధానం ఇచ్చాడు.

ఇలాగ టైం ని నాలుగు చేసి ఎవరి డెస్క్ దగ్గెర కి వాళ్ళు వెళ్లారు. సంతోష్ మళ్ళి హెడ్ ఫోన్ పెట్టుకుని కీ బోర్డు ని కదిలిస్తున్నాడు. ఔట్లుక్ Inbox లో ఈమెయిల్స్ వరద సాగుతోంది. స్లాక్ లో messanger మోత మోగుతోంది.
*******************
అక్కడ తెల్లారింది. వికాస్ నిద్ర కళ్ళ తో ఐఫోన్ లో వాట్సాప్ ని చూద్దామనుకుంటే, స్లాక్ లో మెసేజ్ లు నవ్వుతూ కనిపిస్తున్నాయి. ఈ offshore వాళ్ళు ఇంతే అనుకుంటూ ఒకొక్క మెసేజ్ ని  నిద్ర కళ్ళతో నే చూస్తున్నాడు. ఓహ్ నైన్ కి స్టాండప్ మీటింగ్ ఉంది కదా, అనేసుకుని టక టకా తయారైపోయి, కిచెన్ లో ఉన్న costco వారి ఓట్స్ మరియు సీరియల్స్ ని లాగించేసి కార్ ఎక్కేసి ఆఫీస్ కి బయలుదేరాడు.

స్టాండప్ మీటింగ్ లో ఇష్యూ ల గురుంచి మొదలెట్టేసారు ఆఫ్ షోర్ మరియు ఆన్-సైట్ జనాలు.
ప్రాజెక్ట్ రిలీజ్ ఇంకో మూడు వారాలు ఉంది, ఇప్పటికీ సిస్టం టెస్టింగ్ స్టార్ట్ చెయ్యలేదు అనేసి ప్రాజెక్ట్ మేనేజర్ మొత్తుకుంటున్నాడు. మేము టెస్టింగ్ చేస్తున్నాం, కానీ డెవలపర్స్ బగ్స్ ఫిక్స్ చెయ్యట్లేదు అని టెస్టింగ్ టీం వాళ్ళు అరుస్తున్నారు. మొత్తానికి స్టాండప్ మీటింగ్ లో  నించుని, నించుని కాళ్ళు నెప్పెట్టడం తో ,”ఇక  సిట్టింగ్ మీటింగ్ పెట్టుకుందాం” అని  ప్రాజెక్ట్ మేనేజర్ బయట ఖాళీ గా ఉన్న కుర్చీ లని మీటింగ్ రూమ్ లో కి తెచ్చుకోవడం మొదలెట్టేసాడు.
*****
మొత్తానికి రెండు వారాల తరువాత ,డెవలపర్స్ ఇష్యూస్ ని ఫిక్స్ చేసేసారు. జీరా లో స్టేటస్ ఆకు పచ్చ రంగు లో మెరుస్తోంది.  యూజర్ టెస్టింగ్ చేసేసి , వాళ్ళు గో….గో….అనేసారు . టాప్ మానేజ్మెంట్  హ్యాపీ గా ఉన్నారు. డెవలపర్స్, టెస్టర్స్ అప్పటికే అలసిపోయి ఉన్నారు. ఎప్పుడు ఈ ప్రాజెక్ట్ గో-లైవ్ కి వెళ్తుందా అని.

మొత్తానికి deployment  చేసే రాత్రి  రానే వచ్చింది. చేసిన కోడ్ ని ప్రొడక్షన్ లో కి మూవ్  చేస్తున్నారు.  రాత్రంతా గో-లైవ్ లో జాగారం చేస్తూ, బలం గా ఉండడానికి పిజ్జా లు, పెసరెట్లు  లు  తెప్పించారు. అన్ని దేశాల ల్లో ఉన్న వాళ్ళు టెన్షన్ గానే ఉన్నారు.మొత్తానికి కోడ్ ఇష్యూస్ లేకుండా మూవ్ చేసారు ప్రొడక్షన్ లో కి . అందరూ సంబరాల్లో మునిగి పోయారు, ఇస్రో వాళ్ళు రాకెట్ లాంచ్ చేసిన తరువాత జరిగే సంబరాల్లాగా…
**********
డెవలపర్స్ మాత్రం కొంచం బెంగ గానే ఉన్నారు..మళ్ళి ప్రొడక్షన్ లో ఏమిఇష్యూ వస్తుందో , మళ్ళి ఎన్ని వీక్ ఎండ్స్ పని చెయ్యాలా అని…
********************************************************************************
ప్రసాద్ ఓరుగంటి (సిలికాన్ వాలీ లో ఒక సిలికాన్ ముక్క )

బస్సులు…కస్సు బుస్సులు

“ఇక మా ఊరు వెళ్తామండి, ఇక్కడికి వచ్చి  వారం అయ్యింది. పండగలు అన్ని అయ్యాయి కదా,మళ్ళి పండక్కి అందరం వచ్చేస్తాం” అంటూ పెట్టె లో దండం మీద ఆరేసుకున్న బట్టల్ని సర్దుకుంటున్నారు వచ్చిన చుట్టాలు. “ఇంకో రెండురోజులు ఆగి ,వెళ్ళచ్చు కదా” అని , ఫార్మాలిటీ కోసం ప్రశ్న వేసింది వచ్చిన గెస్ట్ లకి ఆతిధ్యం ఇచ్చిన ఒక ఇల్లాలు. “లేదు లేదు మళ్ళి వచ్చేస్తాం వచ్చే పండక్కి”, అంటూ బాగ్ లు పుచ్చుకుని, పిల్లా, జెల్లా లతో బస్సు ఎక్కడానికి గేట్ లో కి నడుచుకుంటూ వెళ్లారు ఆ వచ్చిన చుట్టాలు .

అసలే పండుగ సీజన్, ఇక్కడనుంచి మొత్తానికి అమలాపురం వెళ్ళిపోతే అక్కడనుండి ఎక్సప్రెస్ బస్సు పట్టుకుని మన ఊరు వెళ్లిపోవచ్చు అని చుట్టం లో ఒకడు చుట్ట కాలుస్తూ అంటున్నాడు. బస్టాండ్ లో జనాలు కిట కిట లాడుతున్నారు. ఎప్పుడు బస్సు వస్తుందా…అని ఎదురు చూపులు. దూరంగా బస్సు హార్న్ విన్పించింది.

బస్సు డ్రైవర్ దూరం గా బస్టాండ్ లో నున్న జన సంద్రాన్ని చూసి, బెంబేలెత్తి పోయి, బస్సు స్టాండ్ కి కొంచం ముందరున్న నిమ్మకాయలోళ్ళ మేడ దగ్గెర బస్సు ఆపేసాడు, దిగే వాళ్ళని దించడానికి.బస్టాండ్ లో వెయిట్చేస్తున్న జనాలందరూ అక్కడికి పరిగెత్తుతున్నారు ఆపిన బస్సు ఎక్కేడానికి. బస్సు లో కండక్టర్ కిటికీ లోంచి తల పెట్టి నిక్కచ్చి గా చెప్పేసాడు చిల్లరుంటే నే ఎక్కండి, వెనకాల ఖాళీ గా బస్సు వస్తోంది అని.

బస్సు స్టాండ్ నుంచి పరిగెత్తి సాధించిన కొంతమంది చిల్లర లేని వాళ్లు,దిగే జనాల్ని తోసుకుంటూ ధైర్యం గా ఎక్కేసారు.చిల్లర ఉన్నవాళ్లు బస్సు ఎక్కే ధైర్యం లేకా , కిందే ఉండిపోయారు.మొత్తానికి ఈ బస్సు బయలుదేరింది పండగ జనాల్ని మోస్తూ.

నిమ్మకాయలోళ్ళ మేడ దగ్గెర భంగపాటు జరిగిన చిల్లరున్న జనాలు శపధం చేసేసారు. “ఈసారి వచ్చే బస్సు ఇక్కడే ఆగుతుంది. ఆగిన వెంటనే బాగ్ లేసుకుని ఎక్కేద్దామని”. మళ్ళి బస్సు హార్న్ వినిపించింది. ఈసారి బస్సు డ్రైవర్ నిమ్మకాయలోళ్ళ మేడ దగ్గెర ఆపకుండా బస్టాండ్ లోనే ఆపాడు. ఈసారి మేడ దగ్గెర వెయిట్ చేస్తున్న జనాలు బస్టాండ్ వైపుకి పరిగెత్తారు. అప్పటికే బస్టాండ్ లో వెయిట్ చేస్తున్న చాల మంది లో కొంతమంది చిల్లర చూపిస్తూ బస్సు ఎక్కేసారు. కొంతమంది ఆయాసం తో పరుగులు పెడుతూ బస్సు వెళ్లిపోయిందని బాధతో తిట్లు మొదలెట్టేసారు.

ఇలాగ మొత్తానికి చాల మంది ఏవరి ఊళ్ళ కి వాళ్ళు వెళ్లలేక, చూద్దామనుకున్న మాట్నీ సినిమా చూడలేక, ఎక్కడనుంచి బయలుదేరారో, మళ్ళి అక్కడికే వెళ్లారు….
***********
అమలాపురం బస్టాండ్ లో ,ఆగి ఉన్న బస్సు బయలు దేరుటకు సిద్ధం గా ఉంది. ఇంజిన్ స్టార్ట్ చేసి ఉంది. దాంతో ఈ బస్సు ముందరే బయలు దేరిపోతుందని జనాలు ఎక్కేసి కూర్చున్నారు. లోపల ఇంజిన్ గోల పెడుతోంది. చిన్న పిల్లలు గాలి తగలక ఏడుస్తున్నారు. తల్లులు విసుక్కుంటూ ఊరుకో పెడుతున్నారు.

ఎప్పటినుంచో వెయిట్ చేస్తూ… చేస్తూ కూర్చున్న జనాలు, దూరం గా జేబు రుమాలు తో మూతి తుడుచుకుంటూ వస్తున్న డ్రైవర్, కండెక్టర్ ల ని చూసి, చాలా వెయిట్ చేసిన తరువాత చూసే తిరుపతి వెంకన్న దర్శనం లాగ ఫీల్ అయ్యిపోయి, సంతోషం తో ఉబ్బి తబ్బిబు అవుతున్నారు. బస్సు మెల్లగా బయల్దేరింది. కిటికీ లో నుంచి గాలి తగలడం తో,చంటి పిల్లలు ఏడుపు ఆపారు.

కొంత దూరం వెళ్లిన తరువాత ఎర్రవంతెన స్టాప్ వచ్చింది. అప్పటిదాకా ఏదో రాసుకుంటున్న కండెక్టర్, టికెట్ కొట్టడం మొదలెట్టాడు. జనాలని  తోసుకుంటూ వెనక్కి వస్తున్నాడు టికెట్ టికెట్ అంటూ. డ్రైవర్ బస్సు ని రోడ్డు ఎడమ వైపుకి ఆపి, కిందకి దిగాడు. మళ్ళి చంటి పిల్లలు ఏడవటం మొదలెట్టేసారు. చిల్లర ఇవ్వని వాళ్ళకి కండెక్టర్ టికెట్ వెనకాలవైపు రాస్తున్నాడు, దిగేటప్పుడు చిల్లర ఇస్తానని, మొత్తానికి అరగంట టికెట్ కొట్టిన తరువాత , చంటి పిల్లల ఏడుపు పెడబొబ్బలతో బస్సు బయల్దేరింది.

కొద్ది సేపటికి భట్నవిల్లి స్టాప్ వచ్చింది .బస్సు స్లో గా కాఫీ హోటల్ దగ్గెర ఆపాడు. డ్రైవర్ బస్సు దిగాడు. అతనితో పాటు కండెక్టర్ కూడా మెల్లగా దిగి హోటల్ లో కి ఇద్దరూ చేరారు. ఈలోపులో కొంత మంది ప్రయాణికులు కూడా బస్సు దిగి, హోటల్ లో టీ తాగుదామని వెళ్లారు . డ్రైవర్, కండెక్టర్ లు మైసూర్ బజ్జి తినేసి, టీ తాగుతూ కబుర్లు చెప్పుకుంటున్నారు. బస్సు లో చిన్న పిల్లలు కిటికీ లో నుంచి చూస్తున్నారు మళ్ళి బస్సు ఎప్పడు బయలు దేరుతుందా అని. చంటి పిల్లలు ఏడ్చి ఏడ్చి అలసి పడుకుండి పోయారు.

బస్సు బయల్దేరింది. పెద్ద మిల్లు వచ్చింది.బస్సు చివరి సీట్ లో కూర్చున్న ప్రయాణికుడు లేచి నించున్న జనాలని తొక్కుకుంటూ అనాతరం స్టాప్ లో దిగడానికి కండక్టర్ సీట్ దగ్గెరికి వచ్చి టికెట్ ముక్క చూపించాడు. కండెక్టర్ టికెట్ వెనకాల చూసి, ఎవయ్యా నీ స్టాప్ రాకూండానే ముందరే వచ్చి, డోర్ కి అడ్డం గా ఉన్నావు, ఉండు ఇక్కడ ఇంకోలు దిగుతారు. నీకిస్తాను, మీఇద్దరు చిల్లర మార్చుకోండి అని నోట్ ఇచ్చి . స్టాప్ స్టాప్ అని అన్నాడు.

అప్పుడే బస్సు ఆగింది అని గ్రహించి, ఇక్కడే దిగాలి అనుకుంటూ వెనకాల సీట్ లో కూర్చున్న ఇంకో ప్రయాణికుడు కంగారు గా, జనాలని తోసుకుంటూ, వాళ్ళ చేత తిట్లు తింటూ,కండెక్టర్ సీట్ దగ్గెర కి వచ్చాడు. ఏమయ్యా, తెలియదా నీ స్టాప్ ఎక్కడ దిగాలో, ముందరే రావాలి అంటూ ఆ ప్రయాణికున్ని దుమ్మెత్తి పోస్తూ, అదిగో ఆయన చిల్లర మార్చి ఇస్తాడు దిగు దిగు అంటూ, రైట్ రైట్ అని అన్నాడు కండక్టర్.

బస్సు బయలు దేరింది దుమ్ము లేపుకుంటూ…….దిగిన ఇద్దరూ చిల్లర మార్చుకోవాడనికి అక్కడున్న కొట్లు తిరుగుతూనే ఉన్నారు…
*************************************
ప్రసాద్ ఓరుగంటి

The Proposal (A ‘Cloud’ based love story)

Manoj and Esha are in love and decided to marry. 

Hey Manoj  , “You know right! my parents should know about our love chapter and  they are the decision makers for our marriage” said Esha. “Yes Esha , I am aware of that, however my parents knew about our love story. I spoke to them on phone last week. So I am so confident that  I have a capacity to convince your parents on our marriage. I will handle it completely. Don’t worry” replied Manoj.

 Anyhow I am going to India right now, so I will go to your parents’ house ,talk to them and explain our long love story. Definitely they will accept our marriage proposal when I start presenting our love story to them,” confidently laughed by Manoj. 

“Hey Esha, one more thing. Don’t call to your parents and tell them I am coming to India and meet them. So that it will be a big surprise for them and also its thrilling for me” said  Manoj and laughed confidently.

Finally Manoj landed in  India, The day has come to meet Esha parents. With his overconfidence on presentation and convincing skills,  he never prepared what to talk to her parents. He  polished the shoes nicely and picked tea short and Jeans to wear initially, but finally decided to wear formal dress. 

He opened the Uber app on his phone and set Esha’s parents address. Uber car reached his house after 20 mins. Finally he started to go his fiancée’s parents’ house.

After struggling with heavy traffic on the road, Manoj reached his destination. Manoj knocked the Door with confidence, but no reply from inside. He saw calling bell trigger right side of the door. He pressed the calling bell twice. Tring..Tring…Finally someone opened the Door

*****************

Esha’s dad opened the Door. Manoj got shocked and sweated unknowingly  when he saw Esha’s father.

Esha’s father: You are Manoj right, Come Inside.

Manoj: Yeah…Uncle.. I ammmmmm Manoj. (with low voice)

Esha’s Father: Come and Sit down here, do you have coffee/Tea/soda anything?

Manoj: No Thanks.. Unnnncle. (with low voice and legs shivering.)

Esha’s Father: Whats up man, How z the work and what’s the purpose of visit here.

Manoj: Work is good sir, I just wanted to say Hi  to you and go…

Esha’s Father: Oh!, Is it? you came here to say Hi to me and go. That’s it?, Fine. Have a tea and snacks and go home.

Manoj: Uncleeeee….(with low voice) , ( later make it little bigger).. Uncle…

Esha’s father: What, tell me man!  is there anything to talk to me other than Hai/Hello?

Manoj: (Tense inside): No… uncle…Yes… Uncle….want to talk to you. (with Low voice)

Esha’s father: Oh, Oaky. Tell me Manoj.

Manoj:  …ZZZZUORA…and me

(Blank Face…Unable to speak, but some stammering words) 

Esha’s father: Who is she , ZUoRa is Eesha’s friend? What happened to Zuora?, is she alright?

Manoj: Sorry uncle..…Not ZZZZOURA, DDDDDocusign….(with stammering words.)

Esha’s father: who is He, DocuSign is a boy? What are you trying to say me about Zuora Girl and DocuSign Boy?  Both are your friends? Or Esha’s friends?…Come on….Manoj!.. What do you want to  tell me with that boy and girl?

Manoj: No sir.. No Zuora.. No Docusign……me and  (No words……sweating …unable to speak….)

Esha’s father: Then ! Do you want to tell some other thing?  and laughed immediately at Manoj

I know Manoj. Esha spoke to me last week about your trip and your love story, I hope you came here to talk about your marriage right.. he asked loudly?

Manoj: smiles and Yes sir…no…Uncle, we both are in love and decided to marry. Now I came here to talk about this only. But I didn’t get words when I see you, don’t know the reason….

Esha’s Mother: smiles, hey Manoj…Have a coffee and relax.

Eesha’s Parents: We accepted and Approved , will talk to your parents and lets see the idle date for your marrage..

Manoj: completely relaxed and called to Esha. Hey Eesha’s I spoke to your parents and convinced. You know how did I convince your dad to get approved.

Esha: Oh Really….I know everything…..you talked about Zuora and Docusign only  with my dad, not about our love. 

Manoj: %%^%^*&**(*(*(*(*(*&&(*))

The proposal has been reviewed, approved and signed by all parties…The deal has been CLOSED WON.

************************************************

Written by Prasad Oruganti.

హై స్కూల్ రోజుల్లో… ఒక రోజు !!!!

సమయం ఉదయం 9 గంటల 40 నిముషాలు. రేడియో లో చిత్ర తరంగిణిలో చివరగా ఈ పాట అంటూ టాటా..గుడ్ bye అంటూ అక్కినేని పాట వేస్తున్నాడు. గబగబా భోజనం చేసేసి గదిలో ఉన్న పుస్తకాలని సర్దేసుకుని, బయట ఉన్న చెప్పుల్ని వేసేసుకుని అమ్మా స్కూల్ కి వెళ్తున్నాం అని గట్టిగా చెప్పేసి బయట పడ్డా.

అప్పటికీ వీధిలో భుజాన బుక్కులేసుకున్న పి.రమేష్, సత్తి, జాను, ఆసు గాడు, రెడీ గా ఉన్నారు స్కూల్ కి వెళ్ళడానికి. ఈలోపులో చిన్న కేక వినిపించింది వెనకనుండి. అది రాజా గాడు .నేను కూడా వస్తున్నా ఆగండి రా అంటూ, మేనల్లుడు బాలు గాడి బుగ్గన గిల్లుతూ, పరిగెత్తుకుని వచ్చేశాడు. వాడి వెనక వాళ్ళ అన్న సురేష్, ఈలోపులో మా వాళ్ళు నరేష్, రమేష్ లు కూడా ఇంట్లో నుంచి వచ్చేసారు.

మూల వీధి నుంచి పరుగు శబ్దం వినిపించింది. ఎవడో వస్తున్నాడు అని అనుకున్నాం. నేను వచ్చేసా అంటూ పి రవి పలకరింపు.అందరం గుమిగూడారు.శేఖర్ గాడు ఏడీ అంటూ ఎవడో సత్తిగాడిని అడిగాడు వాడు సంతపాకల్లో నుంచి రాడంట, అసలే ఇవ్వాళా మంగళారం సంత. అక్కడ కోళ్ల ని కోసే రోజు కదా అని బెల్లంముక్క చప్పరిస్తూ ఉన్న జాను గాడు టక్కున అనేశాడు.పక్కనే ఉన్న ఆసు గాడు ముక్కు మూసుకున్నాడు జాను గాడు కోడి అనేటప్పటికీ.

అప్పటికే రెడీ అయ్యిపోయి మా గురుంచి వెయిట్ చేస్తున్న హనుమాన్ దూరం గా వాళ్ళ ఇంటి దగ్గెర చూస్తున్నాడు. చక్కగా ముస్తాబయ్యి నేను రెడీ అంటూ జి రవి వాళ్ళ ఇంటిదగ్గర కూర్చుని ఉన్నాడు. అందరూ నడుస్తూ ఉంటె, మెల్ల గా మూడో వీధి నుంచి వచ్చి గుప్తా గాడు వచ్చి జాయిన్ అయ్యాడు.

కుమ్మరెంకన్న ఇంటి దగ్గెర వచ్చేటప్పటికి, అక్కడ కోళ్లు ఇటూ అటూ పరిగెడుతున్నాయి మా నడక శబ్దానికి. కుమ్మరెంకన్న మట్టితో కుండల్ని చేస్తున్నాడు.వెళ్తూ వెళ్తూ ఆసు గాడు అక్కడున్న మట్టి ని తీసి పక్కనున్న వాళ్ళ మీద వేద్దామనుకున్నాడు సరదాగా. ఎంక్కన్న చూడటం తో ఆ పనిని విరమించుకున్నాడు.అందరూ సంత పాకల మీద నుంచి నడవటం మొదలెట్టేసాం. అప్పటికే శరభయ్య సైకిల్ మీద నుంచి బెల్లం బుట్ట దింపుతున్నాడు. జాను గాడి బుగ్గలో లో నున్న బెల్లాన్ని చూసి, నాకు శరభయ్య ని బెల్లం ముక్క అడగాలనిపించింది. మళ్ళి తమాయించుకుని సాయంత్రం సంత కొచ్చినప్పుడు అడుగుదాములే అని సర్దేసుకున్నా. అక్కడున్న ముత్యాలమ్మ గుడిలో ఎవరో అక్కడ కుంకుం బొట్టేట్టుకుని ,అరటి పళ్ళు ఇస్తూ కళ్ళు మూసుకుని దండం పెట్టుకుంటున్నారు. సంత లో మాంసం కొట్టు వాళ్ళు కూడా బుట్ట లని దింపుతున్నారు. కుక్కలు కూడా సంతలో హడావిడిగా అటూ ఇటూ తిరుగుతున్నాయి.

అప్పటికే కోటా వాళ్ళు చేసిన పోకుండ లని, వేరుశెనగ అచ్చులని తీసి బల్ల మీద సర్దుతున్నారు. అక్కడున్న జీళ్ళు చూసి ఇక్కడ బావుండవ్, ఇవన్నీ ముక్కుపోయిన జీళ్లు. అమలాపురం లో జీళ్లు బావుంటాయి అని సురేష్ అన్నాడు. అవును రా అంటూ మిగతావాళ్ళు అన్నారు. కొంచం ముందరకి వెళ్ళేటప్పటికి సైకిల్ వెనకాల కట్టిన కోళ్లు అరుస్తున్నాయి. ఈలోపులో ఎవడో అన్నాడు, మనం మధ్యాన్నం వచ్చేటప్పటికి ఈ కోళ్లు అన్ని ఇక్కడ వేలాడుతూ ఉంటాయి అని. అక్కడ నుంచి కొంచం స్పీడ్ నడక మొదలెట్టాం. అప్పటికే దూరం గా స్కూల్ లో పిల్లలు అంతా చేరుకుంటున్నారు మార్నింగ్ అసెంబ్లీ కి. కుడివైపున స్మశానం కేసి చూడకుండా కొంచం పరుగులాంటి నడకతో ఈ గ్యాంగ్ అంతా హై స్కూల్ కి చేరుకున్నాం.

ఎవరి క్లాస్ లో వాళ్ళు దూరారు. అసలే బత్తుల రామమూర్తి గారి క్లాస్. నిన్న ఇచ్చిన హోమ్ వర్క్ లో నోట్ బుక్ మీద మార్జిన్ సరిగా గీయలేదు. ఈలోపులో అందర్నీ హోమ్ వర్క్ బుక్ లని టేబుల్ మీద పెట్టాలని ఆదేశం. అలాగే జామ చెట్టు కర్ర ని కూడా తీసుకురావాలని భట్నవిల్లి బులుసుగాడికి ఉపదేశం. వాడు తుర్రున వెళ్లి చెరువు గట్టుకి ఆనుకుని ఉన్న జామ చెట్టు ఎక్కి చిన్న కొమ్మని విరగగొట్టి, కొమ్మకున్న ఆకులని తెంపి, విజయ గర్వం తో ఆ కర్ర ని టేబుల్ మీద పెట్టాడు. వాడి తోనే మొదలయిన ఆ దెబ్బలకి క్లాస్ అంతా హహ కారాలు. ఈలోపులో టంగు టంగు మని గంగయ్య బెల్. ఆ బెల్లు శబ్దం వినగానే పిల్లల్లో ఒక విధమైన ఆనందం. ఆ ఆనందాన్ని లోపలే దాచేసుకుని ఇంకొక క్లాస్ కి రెడీ.

చిన్న తెలుగు మాస్టర్ గారి క్లాస్ నడుస్తోంది. పద్యాలూ పాడుతుండగా…గంగయ్య మెల్లగా క్లాస్ లో చిన్న నోటీసు తో రాక. ఆ రాక కి పిల్లల మది లో ఎన్నో ప్రశ్నలు. రేపు సెలవిస్తారని , లేదు ఈరోజు మధ్యాహ్నం నుంచి స్కూల్ సెలవని. ఈలోపులో చిన్న తెలుగు మాస్టర్ తన చక్కని స్వరం తో రేపు సెలవు, మళ్ళి ఎల్లుండే స్కూల్ అని నోటీసు చదువుతూ ఉండగానే మొదలయిన పిల్లల సందడి. ఈ సందడి కి ఆయన గట్టిగా ఒక కేక…ఆ కేక కి మళ్ళి పిల్లలు పిన్ డ్రాప్ సైలెన్స్.

ఈలోపులో ఇంటర్వెల్ బెల్ కొట్టాడు పొడుగు కాళ్ళ భూషణం, గంగయ్య పని మీదకి బయటికి వెళ్లడంతో. అంతే ఒక్క ఉదుటున పిల్లలంతా పరుగు పెట్టుకుంటూ గ్రౌండ్ లో కి కొంత మంది, మంచి నీళ్లు తాగుదామని నేను, భట్నవిల్లి నాగరాజు గాడు, రమేషు, జాను గాడు, ఆసు గాడు బయలుదేరాం కాలువ అవతలపక్కనున్న ధాన్యం మిల్లు నుయ్య దగ్గెర కి. అప్పటికే చాల మంది నీళ్లు దోసిళ్ళలో తాగేస్తున్నారు. నాగరాజు గాడు అన్నాడు నేను నీళ్లు తోడుతా, మీరందరూ దోసిళ్ళు పట్టండి అని.వాడు నీళ్లు పోస్తూ..పోస్తూ..ఆసు గాడి బట్టల మీద పోసేసాడు. వాడు ఒకటే ఏడుపు. వాణ్ని సముదాయించడానికి నాగరాజు గాడు సత్యనారాయణ బడ్డీ కొట్లో గరగర డ్రింక్ (ఐస్ ని అరగదీసి, దాంట్లో ఏదో కలర్ కలిపి, పైన సేమ్యా వేసి) తాగించాడు.వాడి తో పాటు మాకందరికీ ఇప్పించి, మిగతా చిల్లర ని లెక్కెట్టుకుని పై జేబులో వేసుకున్నాడు.కొంతమంది పిల్లలు అప్పుడే వచ్చి సైకిల్ మీద పెట్టిన పీచుమిఠాయి లు కొనుక్కుని తింటూ స్కూల్ గోడ మీద వేసిన సినిమా పోస్టర్ లని చూస్తున్నారు.

అప్పుడే హిందీ టీచర్ మెల్లగా క్లాస్ లో కి వెళ్తోంది. హమ్మయ్య ఇప్పుడు మనకి హిందీ క్లాస్ అనుకుంటూ నాగరాజు ఇప్పించిన గరగర డ్రింక్ ని ఇంకా గుర్తు తెచ్చుకుంటూ క్లాస్ లో కి జారుకున్నాం.

సమయం ఒంటిగంట పది నిముషాలు. ఈసారి గంగయ్య లాంగ్ బెల్ కొట్టాడు. ఈ లాంగ్ బెల్ కి కొంత మంది పిల్లలు ఇంటి నుండి తెచ్చుకున్న లంచ్ బాక్స్ లను ఓపెన్ చేసేసి తినడం మొదలెట్టారు. శేఖర్ గాడు తో పాటు అందరం ఈ సారి సంత పాకల మీద నుండి కాకుండా. తిరిగి రోడ్డు మీద నుంచి వెళ్తున్నాం. ఆనందరావు బడ్డీ దగ్గెర వచ్చేటప్పటికి దాహం వేసింది. ఆసు గాడు గోలి సోడా తాగుదామా అని అన్నాడు. శేఖర్ గాడు ఇప్పుడు తాగకూడదు అంటూ పక్కన ఉమ్మాడు. అప్పుడే పెద్దగాఢవిల్లి బస్సు టర్నింగ్ తిరుగుతోంది భీమన పల్లి రోడ్డుకి. పదండి పదండి అంటూ నరేష్, సురేష్ లు వెనకాల వస్తూ తొందర పెట్టారు.

గుడి పక్క కాన్వెంట్ దగ్గెర వచ్చేటప్పటికి అక్కడ కాన్వెంట్ పిల్లలు కనిపించారు. ఆసుగాడు ఊరుకోకుండా..”కాన్వెంట్ పిల్లలు కాకరకాయ ముక్కలు” అన్నాడు….నేను తగులుకుని “చిన్న స్కూల్ పిల్లలు చింత కాయ ముక్కలు అని అన్నా .అప్పుడే అటువస్తున్న పొట్టి సురేష్ గాడు “హైస్కూల్ పిల్లలు ఆవకాయ డొక్కలు అనేసి పారిపోయాడు”.వాడిని తరుముతూ మొత్తానికి అందరూ ఎవరింటికి వాళ్ళు వెళ్లిపోయారు.

రేడియో లో ప్రాంతీయ వార్తలు వస్తున్నాయి. గబా గబా అన్నం తినేసి, మళ్ళి అదే గ్యాంగ్ మధ్యాన్నం స్కూల్ కి బయలు దేరుతుంటే, విస్సప్ప గారి ఇసక కొట్లో మామిడి కాయలు కనిపించాయి జాను గాడికి. ఒక రాయి పైకి చెట్టు మీద కి విసిరాడు. అప్పుడే గేదెలని తీసుకుని కుమ్మరి మాలక్ష్మి వస్తోంది. జాను గాడు వేసిన రాయి గేదె తోక మీద పడింది. వెంటనే కుమ్మరి మాలక్ష్మి గట్టి గా అరుస్తూ ఉండగానే మళ్ళి స్కూల్ కి బయలుదేరాం.

గానుగ నూనె గానుగ నూనె అంటూ సైకిల్ మీద ఎవరో వీధిలో అమ్ముతూ వెళ్తున్నాడు దూరం గా. సంచి లని దులుపుకుంటూ పెద్ద లు సంత కి వెళ్తున్నారు కూర లు కొనుక్కోవడానికి.

సంత లో వేరుశెనగ పప్పు అచ్చు కొనుక్కోవాలి రా సాయంత్రం సంత కి వెళ్లినప్పుడు, అలాగే వెళ్తూ వెళ్తూ శరభయ్య బెల్లం కొట్లో బెల్లం ముక్క తినాలి అని స్కూల్ కి వెళ్తూ అన్నాను . అవును అక్కడ నానాజీ గాడు ఉంటాడు వాన్నడిగితే చిన్న ముక్క కూడా పెట్టలేదు లాస్ట్ వారం అని ఎవడో అన్నాడు. ఏరా సాయంత్రం బస్సు ఆట ఆడదామా లేదా దొంగా పోలీస్ ఆడదామా అని అడిగాడు పి. రమేష్. దొంగా పోలీస్ వద్దు రా బాబు, మొన్న మూడో వీధిలో ఆ ఇంట్లో దాక్కుంటే తెగ తిట్టేసారు అని ఆసు గాడు కొంచం దీనం గా అన్నాడు. ఈ మాటల్లో నే స్కూల్ వచ్చేసింది.

మధ్యాన్నం చెన్నా సాహెబ్ గారి సోషల్ క్లాస్ నడుస్తోంది. మళ్ళి గంగయ్య క్లాస్ లో కి మెల్లగా ఆయన చెవిలో వచ్చి ఏదో ఊదాడు. పొద్దున్నే వచ్చి నోటీసు తెచ్చి మా కందరికీ తీపు కబురు “రేపు సెలవు” అని చెప్పేసాడు కదా మళ్ళా ఏంటి ఈ చెవి లో ఉపదేశాలు అని అనుకుంటుండగానే, ఇదిగో కుర్రాళ్ళు! నంది కేశుని నోము అంట ఊళ్ళో, కాబట్టి మీరు అక్కడకి వెళ్లి తినేసి వచ్చేయండి అనేసి కుర్రాళ్ళకి ఆదేశం. పక్కనే ఉన్న దూనబోయిన నాగరాజు గాడు,దొంగ త్రినాథ్ బాబు లు ఒరేయి అవన్నీ మీకే అంట తినేసి వచ్చేయండి అనేసి అన్నారు నవ్వుతూ. అవును రా … స్పెషల్ పర్మిషన్ వచ్చిందట హెడ్ మాస్టర్ దగ్గెర నుంచి అనేసి, విజయ గర్వం తో భట్నవిల్లి కుర్రాళ్ళు లతో పాటు,అందరమూ సాయం కాల స్నాక్స్ కి నంది కేశుని నోము ని పండించడానికి బయలుదేరాం. అందర్నీ కూర్చో బెట్టారు, విస్తళ్ళు వేశారు. తినే ముందరే చిన్న సైజు వార్నింగ్ ఇచ్చారు కూర్చున్న పిల్లలకి. “ఆకులో పెట్టింది వదిలారో, తస్మాత్ జాగ్రత్త” అంటూ. వడ్డించడం మొదలెట్టారు. పెడుతూనే ఉన్నారు.తింటూ ఉండగానే మళ్ళి వడ్డిస్తున్నారు.పాయసం వేస్తూనే ఉన్నారు.తిన తిన లేక తింటూ, తినకపోతే హెడ్ మాస్టర్ గారు ఏమి అనేస్తారో అని భయపడుతూ, తింటూ తింటూ, ఆయాసపడుతూ మొత్తానికి తినేసి బయట పడ్డాం. నంది కేశుని నోము కి మా లాంటి అమాయక కస్టమర్స్ ని గుర్తించి, హెడ్ మాస్టర్ తో మాట్లాడి,మరీ స్పెషల్ పర్మిషన్ తీసుకుని, మమ్మల్ని అందర్నీ స్కూల్ నుంచి తీసుకు వచ్చి ఆ విందుకు మీరే ముందు అని చెప్పిన బుచ్చి మాస్టర్ గారి మణి గారిని ఆ నోము విషయం లో ఎప్పటికీ మర్చిపోలేరు.

ఏరా సంత లో కి వెళ్తున్నా, వస్తావా వేరుశెనగపప్పు అచ్చు కొనుక్కుందాం. అలాగే వెళ్తూ వెళ్తూ శరభయ్య బెల్లం కొట్లో బెల్లం ముక్క తిందాం, వస్తూ వస్తూ జీళ్లు కొనేసుకుని వచ్చేద్దాం అని ఎవడో బయట నుండి అడుగుతున్నట్టు అనిపించింది. నాకు డౌట్ వచ్చింది. వీడు ఆ నోముకి వచ్చి ఉండడు అందుకే అడుగుతున్నాడేమో అని అనుకుని , నో.. నో ..అంటూ ఆ నోము ని తలచుకుని ఇంట్లో కి పరిగెత్తేసా..

ఇంకా చీకటి పడలేదు. ఆటలు ఆడుకోవడానికి ఎవరు రాలేదు. ఎవరింట్లో పిల్లలు అక్కడే ఉన్నారు. బయటికి వస్తే మళ్ళి ఆ విందు కు మీరే ముందు అంటారేమో అని అన్ని బంద్ చేసుకుని ఇంట్లోనే ఉన్నాం.
************************************************************************
రేపు బుధవారం. లెక్కలు నోట్ బుక్ లో రైట్ సైడ్ మార్జిన్ వంకర గా వచ్చింది. అది సరి జేసుకోవాలి. లేకపోతె….జామ కర్ర…

******************
ప్రసాద్ ఓరుగంటి.

బుల్లెట్…. (Bullet)

అతడి పేరు ఈశ్వర్. ఎన్కౌంటర్ స్పెషలిస్ట్. ఇతని తూటా లకి ప్రత్యర్థుల చావు బాటే, ఇతడి తో వైరం పొరబాటే. అసాంఘిక చర్యలు చేసేవాళ్ళకి ఇతడు యమకింకరుడు. దేశ ద్రోహుల కి సింహ స్వప్నం ఇతగాడు.
**********
హే ఈశ్వర్, “ఈ రాత్రి మనం ఫారెస్ట్ లో మానిటర్ చేయాలి. చందనం చెట్లు కొట్టి పట్టుకెళ్ళే దొంగలు వస్తున్నారని సమాచారం అందింది. సో నీ టీం తో అక్కడికెళ్లి మానిటర్ చేసి అవసరమయితే యాక్షన్ తీసుకోండి” అని తన పై అధికారి ఆదేశమిచ్చాడు ఈశ్వర్ కి. “ఎస్ సార్” అనేసి ఈశ్వర్, తన టీం తో రూట్ డిజైనింగు చేద్దామని అటెండర్ తో కాఫీ తెమ్మన్నాడు. అటెండర్ కాఫీ తీసుకొచ్చాడు. టీం అంతా రాత్రి ప్లాన్ గురుంచి చర్చించుకుంటున్నారు.

సమయం రాత్రి 9 గంటలు. ట్రింగ్..ట్రింగ్ మని ఫోను. “సార్ మీకు ఇంటిదగ్గరనుంచి ఫోను” అంటూ ఇచ్చాడు ఆ కాఫీ తెచ్చిన అటెండర్. ఈశ్వర్ రిసీవర్ ఎత్తాడు. అటుపక్కనుంచి ఈశ్వర్ భార్య సునీత “భోజనానికి ఇంటికి వచ్చేస్తున్నారా” అని అడిగింది. “లేదు, నాకు పని ఉంది నేను రెండు రోజుల దాకా రాను. పిల్లలు ఏమి చేస్తున్నారు” అని ఈశ్వర్ అడిగాడు. “ఇదిగో పెద్దాడు హోంవర్క్ చేసి, ఫోన్ లో గేమ్స్ చూస్తున్నాడు. చిన్నవాడు టాయ్ గన్స్ తో ఆడుకుంటున్నాడు, వాడు కూడా మీలాగే స్పెషలిస్ట్ అవుతాడేమో” అని మెల్లగా అంది. “ఏమో చూద్దాం” అంటూ ఫోన్ పెట్టేసాడు.

సమయం 11 గంటలు. ఈశ్వర్ అండ్ టీం అంతా రెడీ అయ్యారు ఫారెస్ట్ లో కి వెళ్ళడానికి. కావలసిన ఎక్విప్మెంట్స్ అంతా వాన్ లో ఎక్కించారు. అధునాతన గన్ లని కూడా సిద్ధం చేసుకున్నారు. ఈశ్వర్ కూడా తన ఫేవరెట్ గన్ తీసుకుని బుల్లెట్ లని లోడు చేసుకున్నాడు. అందరూ బయలు దేరారు.

చిమ్మ చీకటిలో వాన్ దూసికెళ్తోంది. దారి మద్యలో కొన్ని జింక లు రోడ్డు కి అటూ ఇటూ తిరుగుతున్నాయి. ఈశ్వర్ డ్రైవర్ కి చెప్పి వాన్ ఇంజిన్ ఆపమన్నాడు, అలాగే హెడ్ లైట్స్ కూడా ఆపే మన్నాడు. తెచ్చుకున్న టార్చ్ లైట్ లతో అందరూ తలో దిక్కున దాక్కున్నారు. అందరూ గన్ లని రెడీ చేసుకుని సిద్ధం గా ఉన్నారు.

ఈశ్వర్ తన వాచ్ లో టైం చూసుకున్నాడు. సమయం రెండు గంటల పది నిముషాలు. కొన్ని పక్షులు అరుస్తున్నాయి. దూరం గా కదులుతున్న పొదలని చూసాడు ఈశ్వర్. అందర్నీ అప్రమత్తం చేసాడు. అవి దగ్గెర వచ్చేటప్పటికి అడివి పందులని తెల్సుకుని ఊపిరి పీల్చుకున్నారు అందరూ. కొంత సేపటికి దూరం గా లారీ ఇంజిన్ శబ్దం వినిపించింది. ఈశ్వర్ అటువైపు వెళ్తున్నాడు తన టీం తో.
*******
ఇంట్లో ఈశ్వర్ భార్య, పిల్లలు పడుకున్నారో లేదో చూద్దామని , పిల్ల ల బెడ్ రూమ్ లో కెళ్ళింది. పెద్దవాడు పడుకున్నాడు. చిన్న వాడు నిద్రట్లో “దిష్యుమ్ దిష్యుమ్” అంటూ చేతులు పైకెత్తుతూ కలవరిస్తున్నాడు.ఈశ్వర్ భార్య వెళ్లి వాడిని పడుకో పెట్టి, దుప్పటి కప్పి తన బెడ్ రూమ్ కి వెళ్లి పడుకుంది.
*****
అడవిలో ఈశ్వర్ టీం ని చూసి, లారీ లో ఉన్న దొంగలు కాల్పులు మొదలెట్టారు. ఆ హఠాత్ పరిణామానికి ఈశ్వర్ కొంచం కంగారుపడి , తన టీం ని రెడీ గా ఉండండి అని చెప్పి ఇంకో పక్క నుంచి ఈశ్వర్ టీం కాల్పులు మొదలెట్టారు. ఆ దొంగల కాల్పుల చేతిలో ఇద్దరు ఈశ్వర్ టీం సభ్యులు గాయ పడ్డారు. వెంటనే ఈశ్వర్ రంగంలోకి దిగి ప్రత్యర్థుల్ని మట్టి కరిపించాడు. ఈశ్వర్ బుల్లెట్ లకి ఒకొక్కలే పడుతున్నారు. పడి ఉన్న దొంగల్ని పట్టుకుని వాళ్ళని వాన్ లో కి ఎక్కించారు.
*******
ఈశ్వర్ అండ్ టీం ని అందరూ అభినందిస్తున్నారు. ఈశ్వర్ కూడా చాలా ఆనందం గా ఉన్నాడు. తాను పట్టుకున్న గన్ నుంచి వచ్చే ప్రతీ బుల్లెట్ తన ని జీవితం లో యెంతో ఎత్తుకు తీసికెళ్తోంది అని అనుకున్నాడు. ఈ విజయానికి గుర్తు గా తన టీం కి తన పై అధికారులకి మంచి పార్టీ ఇద్దామని డిసైడ్ అయ్యాడు. అందర్నీ పిలిచాడు.

ఈశ్వర్ టీం సభ్యులు, పై అధికారులు ఫామిలీ ల తో వచ్చారు. సెలెబ్రేషన్స్ బాగా జరుగుతున్నాయి. ఒక పక్క పిల్ల లందరూ లోపల హాల్లో  వీడియో గేమ్ లు ఆడుకుంటున్నారు. మరొక పక్క ఆడవాళ్ళూ అంతా హాల్లో నే కబుర్లు చెప్పుకుంటున్నారు. ఇంకొక పక్క ఈశ్వర్ స్నేహితులు బయట డ్రింక్స్ తాగుతూ, ఈశ్వర్ ఎన్కౌంటర్స్ గురుంచి చర్చించుకుంటున్నారు. ఈశ్వర్ భార్య అందర్నీ పలకరిస్తూ హడావిడి చేస్తోంది. ఒక పక్క పలకరిస్తూనే పిల్లలు ఏమి చేస్తున్నారో అంటూ హాల్లో చూస్తోంది .

పెద్దవాడు తన తోటి పిల్లలకి వీడియో గేమ్స్ లో మెళకువలు నేర్పిస్తున్నాడు. వాళ్ళ కి తెలిసిన కొత్త ఆప్ లు వీడికి చెప్తున్నారు. చిన్న వాడు ఎక్కడున్నాడని వెతుకుతోంది. వాడు కనపడలేదు. “ఎక్కడో ఆడుకుంటూ ఉంటాడు లే” అని తనలో తాను అనుకుని పని లో బిజీ అయ్యింది.

ఈశ్వర్ కూడా తన టీం తో హాల్ బయట తన ఎక్స్పీరియన్స్ ని షేర్ చేసుకుంటున్నాడు.బుల్లెట్ ల ని ఎలా యూస్ చెయ్యాలి , అలాగే ప్రత్యర్ధులు అకస్మాత్తు గా దాడి చేస్తే, ఎలా ఎదుర్కోవాలి అని మెళకువలు నేర్పుతు లెక్చర్ లిస్తున్నాడు.
********
ఈలోపులో ఇంట్లో హాల్లో సడన్ గా కల కలం రేగింది. పిల్లందరూ గోల చేస్తున్నారు. అక్కడున్న ఆడవాళ్ళూ కూడా బెంబేలెత్తుతున్నారు, కానీ అక్కడ నుంచి ఎవరూ కదలట్లేదు. అలాగా భయం భయం గా ఆ మేడ వైపు కి చూస్తూ ఉన్నారు. బయట ఉన్న ఈశ్వర్ స్నేహితులు అరుపులు విని,హాల్లో కి పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చారు. కొంతమంది గన్ ల ని పోసిషన్ లో పెట్టి హాళ్ళో కి పరిగెత్తారు. కానీ అక్కడున్న పరిస్థితి చూసి వాళ్ళు గన్ లని కిందన పెట్టి భయం భయం గా చూస్తున్నారు ఆ మేడ వైపుకి.

ఈశ్వర్ కూడా తాగుతున్న గ్లాస్ ని బయట పడేసి తన ఎప్పుడూ పక్కనే ఉండే గన్ గురుంచి చూసాడు. అది కన పడలేదు. కొంచం కంగారు పడి హాల్లో కి వచ్చేసి మేడ వైపు కి చూసి ఆశ్చర్య పోయాడు. ఆ సమయం లో ఏమి చేయాలో అర్ధం కాలేదు. ఈశ్వర్ భార్య కూడా అలాగే చూస్తూ ఉంది పోయింది.

పైన మేడ మీద నుండి, ఈశ్వర్ రెండో కొడుకు ఆరేళ్ళ ఆర్నవ్ గన్ పట్టుకుని, ఒక వేలిని ట్రిగ్గర్ మీద ఉంచి అరుస్తున్నాడు. సెకను సెకను కి పొజిషన్ మారుస్తున్నాడు. ఒక సారి అక్కడున్న చిన్న పిల్ల ల మీదకి, ఇంకో సారి తల్లి బుజాల మీద నిద్రిస్తున్న పసి పిల్లల మీదకి, ఇంకో సారి అటువైపు వస్తున్న ఈశ్వర్ స్నేహితుల మీదకి. ఈ పరిస్థితి చూసి, ఎవరు పోసిషన్ తీసుకోలేదు. అలాగా ఆశ్చర్యం గా, భయం గా చూస్తున్నారు మేడ మీద కి . వీళ్ళందరూ ఎప్పుడూ, ఈశ్వర్ ఆదేశాల గురుంచి వెయిట్ చేస్తూ పొజిషన్ తీసుకుంటూ ఉంటారు ఎప్పుడైనా ప్రత్యర్ధులు దాడి చేస్తే. కానీ ఇప్పుడు పరిస్థితి వేరు. ఈశ్వర్ దిక్కు తోచని స్థితి లో దిగులుగా చూస్తున్నాడు.

ఈ లోపులో ఈశ్వర్ భార్య సునీత తేరుకుంది, “ఆర్నవ్ ఆర్నవ్” అంటూ గట్టిగా అరిచింది. మేడ మీద నుండి గన్ పోసిషన్ అమ్మ వైపు కి మార్చాడు. సునీత కొడుకు తో మెల్ల గా చెప్తోంది. “ఆర్నవ్ , డాడీ నీకు రియల్ గన్స్ తీసుకొచ్చారు. అవి కింద గ్లాస్ రూమ్ లో ఉంచారు, సో ఆ టాయ్ గన్ కింద పెట్టి, కిందకు దిగు” అని కొంచం భయం గా మెల్ల గా చెప్తోంది. కింద పిల్లలందరూ బిక్కమొఖాలేసుకుని ఆర్నవ్ కేసి, వాళ్ళ అమ్మకేసి చూస్తున్నారు. ఆర్నవ్అ మ్మ మాట విని, “అమ్మా అయితే ఆ గన్ ని నువ్వే పైకి పట్టుకుని రా”, అప్పుడు ఈ గన్ ఇచ్చేస్తా అని రిప్లై ఇచ్చాడు. ఈ సారి గన్ పొజిషన్ ఏడుస్తున్న ఒక కుర్రాడి వైపుకి తిప్పాడు. ఆ దెబ్బకి ఆ కుర్రాడు ఏడుపు ఆపేసాడు.

తల్లి కి ఏమి చేయాలో తెలియలేదు. “హే ఆర్నవ్ నీకు నీ ఫ్రెండ్స్ చాలా గిఫ్ట్స్ తీసుకొచ్చారు, ఆ గన్ పడేసి కిందకు రా చూపిస్తా” అని మెల్లగా బుజ్జగించింది. వాడు విన లేదు. అక్కడున్న అందరూ భయ బ్రాంతులతో ఉన్నారు. ఈలోపులో సడన్ గా గన్ శబ్దం ధడేల్ ధడేల్ అని రెండు సార్లు మ్రోగింది.
***********

ఇరవై ఏళ్ళ తరువాత….

హే ఆర్నవ్, “ఈ రోజు మనం సిటీ కెళ్తున్నాం. టెర్రరిస్ట్స్ ఎటాక్ ఉందని సమాచారం అందింది. సో నైట్ కి మనం ఎక్విప్మెంట్స్ రెడీ చేసుకుందాం” అని టీం మెంబెర్ చెప్తున్నాడు ఎన్కౌంటర్ స్పెషలిస్ట్ ఆర్నవ్ కి. “ఎస్ ఐ యామ్ రెడీ, ఐ విల్ కిల్ థెం”  అంటూ కాఫీ తాగుతున్నాడు ఆర్నవ్. “హే ఆర్నవ్ ఇంతకీ ఆ రోజు ఏమైంది, అదే.. నీ చిన్నప్పుడు మీ డాడీ ఈశ్వర్ గారు ఇచ్చిన పార్టీ లో నువ్వు గన్ పట్టుకుని హడావిడి చేసావు కదా,  చెప్పు, బి క్విక్” అంటూ ఎక్విప్మెంట్స్ రెడీ చేసుకుంటున్నాడు ఆర్నవ్ టీం మెంబెర్.

“ఓహ్ అదా..మా అమ్మ అప్పుడు నన్ను బాగానే బుజ్జగించింది గన్ ఇచ్చేమని”. నేను వినలేదు. మా డాడీ కూడా కింద నుండే చూస్తున్నారు, అలాగే అంకుల్స్ కూడా.అప్పటికి హాల్ అంతా సైలెంట్ గా ఉంది. మా అన్న గాడు వీడియో గేమ్స్ లో ఒక అప్ ఓపెన్ చేసి టీవీ వాల్యూం ఫుల్ పెట్టి రెండు గన్ షాట్స్ చేసాడు. ఆ వాల్యూం కి నేను భయపడి గన్ పడేసాను. ఇదంతా మా డాడీ ఐడియా. బ్యాక్ నుండి నడిపించారు. తరువాత నాకు టైంఔట్ లు, మొట్టికాయలు ,నో గిఫ్ట్స్ అలాగా…..

తరువాత, నా ఇంటరెస్ట్ మీద మళ్ళి నేను మా డాడీ లాగానే స్పెషలిస్ట్ అయ్యా…”లెట్స్ ఫినిష్ టెర్రరిస్ట్స్ టుడే.. లెట్స్ గో సిటీ” అంటూ ఆర్నవ్ తన టీం ని రెడీ అవ్వమంటున్నాడు ముష్కరులని అంతమొందించడానికి.
*************************
ప్రసాద్ ఓరుగంటి