నీ తో ..నా జ్ఞాపకాలు

ఇంట్లో భోజనం చేసి కాలేజ్ కి వెళదామని అనుకుని, నువ్వు వస్తున్నావు కదా రా కాలేజ్ కి అని నేను అంటే ఇదిగో ఇప్పుడే వచ్చేస్తున్నా అంటూ వాడు వచ్చాడు. ఒరే ఇద్దరం సగం సగం తొక్కుకుందాం ..మన ఇంటిదగ్గర నుంచి భట్నవిల్లి చివర వరకూ వాడు , అక్కడనుంచి నేను తొక్కేలాగా అనుకుని సైకిల్ మీద బయలుదేరాం.

వాడిని భట్నవిల్లి నుంచి కబుర్లలో పెట్టి కాలేజ్ దాకా తొక్కేంచేద్దాము అని నేను అనుకుంటే, వాడు మాత్రం ముందుగా అనుకున్న ప్లేస్ వద్ద టక్కున సైకిల్ ఆపి నన్ను తోక్కమనడం, అలాగా నేను వాడు కలిసి ఎన్ని సార్లో మా కాలేజీ ప్రయాణం మన ఊరునుంచి SKBR కాలేజ్ వరకు, దారి మద్యలో ఎన్నో కబురులు…

ఒరే క్లాస్ లు లేవు కదా ఆలా లేడీస్ వెయిటింగ్ రూమ్ నుంచి అలాగా గ్రౌండ్ కి వెల్దాము రా అంటే, ఇంకో దారినుంచి వెల్దాము లే రా..ఆ లేడీస్ వెయిటింగ్ రూమ్ నుంచే ఎందుకూ అంటూ గ్రౌండ్ కి చేరుకునే కొంత సిగ్గరి.

ఇంకా చిన్నప్పుడు అయితే..”మా పేరూరు లో అయితే ఇలా ” అని ఒక పక్క న ఊస్తూ ఏదో చెప్తూ ఉండేవాడు, వాడికి బిజినెస్ గేమ్ (బ్యాంకు) అంటే చాల ఇష్టం, వేసవి సెలవులు వస్తే చాలు, ఆ ఆట యెంత సేపైనా ఆడేసేవాడు ఒరే మీ తాత గారు పిలుస్తున్నారు రా అనేవరకు.క్రికెట్ అంటే మహా ప్రాణం వాడికి. వాడు బౌలింగ్ వేస్తె అటుపక్కనున్న బాట్స్మన్ కి కొంచం ధడే, వీడు ఆ ఫాస్ట్ బాల్ తో మొహం పచ్చడి చేసేస్తాడా అని..

ఒకసారి జూనియర్ క్రికెట్ టోర్నమెంట్ పెడితే, వీడు నేను కలిసి కొన్ని రూల్స్ పేపర్ మీద రాసి వివాదాలకు తావివ్వ రాదు అంటే, అప్పటినుంచి వీడికి మరో ముద్దు పేరు “తావు గాడు” అని, కానీ వీడి కి వివాదాలకు భూమి కి సూర్యనికి మధ్యనున్న దూరం.

అలాగే వీడికి పని ఉంటె మాత్రం ఎవరినో ఒకరిని సైకిల్ మీద వేసుకుని ఆ పని అయ్యేవరకు వీళ్ళని , ఆ పనిని వదలని విక్రమార్కుడు అది అటుకులు ఆడించడమైనా, లేదా ఏదైనా…

వాడు ఎక్కువగా నాతొ ఉండటమే, లేదా నేను వాడి తో ఉండటమో తెలియదు…కాని నాకు ఎప్పటికీ మంచి ఆప్తుడు.

వాడు మంచి గా హైదరాబాద్ లో చదువుకుని, ఇంక ఉద్యోగం చేయాలి అనుకుంటున్నపుడు వాడికి వచ్చిన ఒక భయంకరమైన బ్రెయిన్ ట్యూమర్ , అది అంచలంచుల గా శరీరం లో తెగ పాకి, వాడికి మాట కూడా సరిగా రాకుండా చేసిన మహమ్మారి. వాడు అలాగే ట్రీట్మెంట్ తీసుకుంటూ కొంత తగ్గింది

కొంత తగ్గిన తర్వాత వాడు బెంగుళూరు వచ్చి నా దగ్గెర ఉన్నపుడు మళ్ళీ ఎన్నో కబుర్లు,, వాడు చాలా బిజీ గా ఉంటూ కంప్యూటర్ కోర్స్ నేర్చుకుంటూ అప్పుడప్పుడు కొంతమందికి గైడెన్స్ ఇస్తూ,, ఖాళీ గా ఉన్నప్పుడు సినిమా లు చూస్తూ..ఇలాగ వాడి జీవితం.

వాడు హైదరాబాద్ వెళ్లి మళ్ళీ వస్తా రా అని చెప్పి, ఒక రోజు బయలుదేరాడు, వెళ్లి న కొన్ని నెలలకు ఆ మహమ్మారి మళ్ళీ వచ్చి వాడిని శాశ్వత నిద్ర పోయేవరకు అది నిద్ర పోలేదు.

ఇంకా నాకు గుర్తు., ఆ రోజు హైదరాబాద్ హాస్పిటల్ లో ఉన్నప్పుడు, ఒరే నువ్వు వచేస్తావు బయటకి మనమిద్దరం శంకర్ దాదా ఎంబీబీస్ చూద్దాం అని…అవును ..నాకు గుర్తు…వాడు కుడా మనిద్దరం చూద్దాం అని……కానీ వాడు చూడలేదు

వీడు నాతొ పాటు సత్తి కి, పాలగుమ్మి రమేష్ కి , జాను కి, పాలగుమ్మి సురేష్ కి, వెత్సా రాజా కి ఇంకా చాల మందికి ప్రాణ స్నేహితుడు , వీడు ఫణి బాబు మరియు రాము లకి ఆప్తుడు. వీళ్ళు ఇద్దరు చేసిన సేవలు వర్ణనాతీతం.

ఎందుకో గుర్తు వచ్చావు మిత్రమా…….నీ గురుంచి కొంత పాత జ్ఞాపకాలు రాయాలనిపించింది…రాసి మనవాళ్లకు కూడా మన స్నేహం గురుంచి చెప్తూ…నిన్ను ఎవరు మర్చిపోలేదని… మళ్ళీ గుర్తు తెచ్చుకుంటూ…..

నీ స్నేహితుడు
ప్రసాద్ ఓరుగంటి

స్పందించండి

Fill in your details below or click an icon to log in:

వర్డ్‌ప్రెస్.కామ్ లోగో

You are commenting using your WordPress.com account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

గూగుల్+ చిత్రం

You are commenting using your Google+ account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

ట్విటర్ చిత్రం

You are commenting using your Twitter account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

ఫేస్‌బుక్ చిత్రం

You are commenting using your Facebook account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

Connecting to %s